Parenting

Twoje dziecko sprawia wrażenie "niezdarnego"? Może zmagać się z dyspraksją

Parenting

Autor:
Katarzyna
Oleksik
Źródło:
gazeta.pl
dziecko, które uczy się pisać

Każde dziecko jest inne i rozwija się inaczej. Niektóre maluchy mają kłopoty z pisaniem, utrzymaniem równowagi czy tak prozaicznymi czynnościami, jak zawiązywanie sznurowadeł. W przypadku takich "objawów" wielu rodziców sądzi, że to zwykła niezdarność, która z wiekiem minie. Tymczasem dzieci, które mają tego rodzaju trudności, najprawdopodobniej zmagają się z dyspraksją. Czym jest ta przypadłość?

Co to jest dyspraksja?

Dyspraksja - nazywana też "syndromem niezdarnego dziecka" - to zaburzenie rozwojowe. Zostało ono wpisane do międzynarodowej klasyfikacji statystycznej ICD-10 i mieści się pod hasłem "ograniczone zaburzenie rozwojowe funkcji motorycznych". Nieprawidłowości obejmują przede wszystkim układ ruchu, zdolności mówienia oraz postrzegania. W praktyce oznacza to, że dzieci z dyspraksją mają trudności z wiązaniem sznurowadeł czy wycinaniem nożyczkami. Są w tym bardzo niezgrabne i nieprecyzyjne.

Co wpływa na rozwój dziecka?

Jak wspomagać rozwój ruchowy malucha?
Jak wspomagać rozwój ruchowy malucha? Dzień Dobry TVN
wideo 2/5

Zaburzenia ze strony układu ruchu sprawiają, że maluchy mają skłonność do przewracania się, potykania o "własne nogi". Należy jednak podkreślić, że na poziomie intelektualnym nie różnią się od innych dzieci. Choć szybko przyswajają nowe informacje, to mogą mieć kłopoty z ich przetworzeniem.

Szacuje się, że takie trudności ma w Polsce ok. 6 proc. dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym.

Dyspraksja. Czym się charakteryzuje?

Dzieci z dyspraksją mają trudności z wykonywaniem niektórych czynności. To, co innym przychodzi automatycznie, dla osób z tym zaburzeniem nie jest już takie proste i oczywiste. Zanim zaczną działać, muszą się zastanowić, przemyśleć kolejne ruchy. Wykonanie jakiejś czynności zabiera im znacznie więcej czasu, bardzo często z ich starań nic nie wychodzi. Warto dodać, że dzieci z dyspraksją później niż rówieśnicy zaczynają siadać, raczkować czy chodzić. Mają również zaburzone postrzeganie czasu i odległości. Zdarza się, że nie potrafią zapamiętać kilku informacji mają naraz.

Dyspraksja. Jak pomóc dziecku?

Rodzice muszą zrozumieć, że dyspraksja nie jest chorobą, a zaburzeniem. Mimo że syndromu "niezdarnego dziecka" nie da się wyleczyć, to dzięki terapii można złagodzić jego skutki. Zatem, gdzie szukać pomocy? Dziecko, które ma tego rodzaju zaburzenia, powinno trafić pod opiekę fizjoterapeuty. Dobrze poprowadzona fizjoterapia pozwoli na zautomatyzowanie wielu czynności ruchowych i pomoże dziecku się usamodzielnić.

Jesteśmy serwisem kobiecym i tworzymy dla Was treści związane ze stylem życia. Pamiętamy jednak o sytuacji w Ukrainie. Chcesz pomóc? Sprawdź, co możesz zrobić. Pomoc. Informacje. Porady.

Zobacz także:

Autor:Katarzyna Oleksik

Źródło: gazeta.pl

Źródło zdjęcia głównego: Peter Dazeley/Getty Images

Pozostałe wiadomości