Dalsza część artykułu dostępna jest pod materiałem wideo.
Lyocell coraz częściej pojawia się na metkach ubrań. Ze względu na to, że jest to materiał dość nowy, wiele osób nie wie, jakie ma właściwości i kiedy lepiej po niego sięgać. Z tencelu produkowane są, przede wszystkim, ubrania na wiosnę i lato, które świetnie sprawdzają się podczas upałów. Włókna lyocellu zapewniają duży komfort noszenia, są elastyczne i wytrzymałe, a do tego świetnie przepuszczają powietrze. To świetna alternatywa dla sztucznych materiałów, w których skóra nie może oddychać. Sprawdź, z czego i w jaki sposób powstaje włókno oraz poznaj jego zalety i wady.
Lyocell a materiały syntetyczne – z czego powstaje włókno?
Lyocell, czyli tencel (ta nazwa stosowana jest głównie w Stanach Zjednoczonych) ma podobne właściwości do bawełny, choć proces jego powstawania bardziej przypomina pozyskiwanie wiskozy. Materiał powstaje poprzez obróbkę chemiczną, przemysłową, jednak pozyskuje się go z surowców naturalnych, a dokładniej z celulozy drzewnej drewna eukaliptusowego.
W przeciwieństwie do materiałów syntetycznych, takich jak poliester, tencel produkowany jest z zasobów odnawialnych i jest hipoalergiczny. W porównaniu z poliestrem charakteryzuje się również znacznie lepszą chłonnością, jest przyjemniejszy w dotyku i nie powoduje dyskomfortu nawet podczas długiego kontaktu ze skórą.
Tencel – jakie jest zastosowanie materiału?
Tencel stosowany jest głównie w przemyśle odzieżowym, zwłaszcza w produkcji ubrań wiosennych oraz letnich. Wykonane z niego sukienki, szorty czy spódnice nie tylko ładnie się układają, lecz także mają właściwości oddychające, dzięki czemu zapewniają wysoki komfort noszenia nawet w wysokich temperaturach.
Lyocell jest materiałem niezwykle chłonnym, w związku z czym jest chętnie używany także przez producentów pościeli. Materiał jest całkowicie bezpieczny nawet dla dzieci i w kontakcie z ich delikatną skórą nie powinien powodować uczuleń i podrażnień.
Lyocell – wady i zalety materiały
Zalety lyocellu:
- Lyocell powstaje w sposób przyjazny środowisku. Podczas pozyskiwania materiału stosuje się nietoksyczny rozpuszczalnik NMMO (N-Methylmorpholine N-oxide), który jest nie tylko w pełni bezpieczny dla ludzi i roślin, lecz także może być używany wielokrotnie podczas produkcji kolejnych partii materiału. Prawie 100% rozpuszczalnika wykorzystuje się ponownie.
- W porównaniu z procesami technologicznymi, potrzebnymi do wytworzenia innych włókien (zarówno naturalnych, jak i sztucznych), tencel to jeden z bardziej ekologicznych materiałów pod względem zużycia wody. Do produkcji 1 kg lyocellu zużywa się ok. 250 litrów wody.
- Tencel to tkanina, która łączy w sobie właściwości naturalnej bawełny i sztucznej wiskozy. Świetnie pochłania wilgoć, a przy tym nawet po zmoczeniu zachowuje swój kształt. Nie gniecie się aż tak szybko jak materiały naturalne, znacznie szybciej się też prasuje. Lyocell jest przyjemny w dotyku, ma właściwości oddychające i przepuszczające, dlatego idealnie nadaje się do noszenia przez cały rok (a zwłaszcza latem, podczas upałów).
- Prawidłowo użytkowana odzież wykonana z lyocellu zachowa swoje właściwości przez długie lata. Materiał jest bardzo wytrzymały i odporny na czynniki zewnętrzne.
- Tencel w 100% poddaje się biodegradacji. Poddany kompostowaniu w całości rozkłada się w ciągu 1,5–2 miesięcy.
Wady lyocellu:
- Lyocell jest materiałem dość trudno dostępnym, dopiero w ostatnich latach zyskał większą popularność i zainteresowanie. Jednak właśnie w związku z niewielką dostępnością materiału koszty produkcji materiału są znacznie większe niż w przypadku innych popularnych materiałów, takich jak wspomniana już wcześniej wiskoza czy bawełna. Prawdopodobnie w najbliższych latach cena będzie stopniowo się obniżać.
- Podczas procesu technologicznego często używane są także celulazy, które mają na celu zwiększyć trwałość włókna oraz pozytywnie wpłynąć na jego wytrzymałość. Ich zastosowanie wiąże się jednak nie tylko ze zwiększonymi kosztami produkcji, lecz także z podwyższonym zużyciem energii oraz zwiększoną produkcją odpadów.
- Do wyprodukowania tekstyliów z lyocellu w intensywnych kolorach stosowane są silne barwniki chemiczne. Tencel w niewielkim stopniu pochłania barwniki naturalne, w związku z tym jest to jedyny sposób uzyskania nasyconych, żywych kolorów. Użycie barwników chemicznych nie jest z kolei bezpiecznym rozwiązaniem, zwłaszcza dla pracowników zajmujących się przygotowaniem i obróbką włókien.
Zobacz także:
- Od lumpeksu do gwiazd - Angelika Witek zrobiła karierę na przerabianiu ubrań. "Szłam za tym, co kocham"
- Moda z PRL-u pełna była kreatywnych pomysłów. "Kalesony taty farbowało się na czarno"
- Rzuciła etat, by szyć marzenia. "Stwierdziłam, że jak nie teraz, to nigdy"
Autor: Adrian Adamczyk
Źródło zdjęcia głównego: DenizToprak/GettyImages