Świat

Butrint w Albanii – miasto pełne historii

Świat

Autor:
Adrian
Adamczyk
Butrint, Albania

Butrint to miasto położone na wzgórzu. Z trzech stron otoczone jest wodą. Ze względu na dostęp do Morza Adriatyckiego przez wiele wieków było znaczącym portem. Od północy dojście do miasta odcięte jest jeziorem o tej samej nazwie co miasto, a od południa drogę zagradza kanał Vivari.

Obecnie jest to jedno z najbardziej interesujących i niosących najwięcej informacji stanowisk archeologicznych w basenie Morza Adriatyckiego. Dlatego też w 1992 roku Butrint został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Podróże po świecie

Podróż marzeń do Namibii
Podróż marzeń do Namibii Dzień Dobry TVN
wideo 2/5

Butrint w czasach greckich

Według badań archeologicznych początki osadnictwa w Butrint sięgają XII wieku p.n.e. Legenda mówi, że osadę w tym miejscu założyli uciekinierzy z Troi, którzy rozbici przez Achajów musieli opuścić swoje rodzinne strony. Butrint zostało uwiecznione w literaturze dzięki Wergiliuszowi, który poświęcił mu opis w Eneidzie. Według jego opowieści to właśnie tutaj Eneasz spotkał syna króla Priama, Helena i jego żonę Andromachę – wdowę po Hektorze. W XII wieku p.n.e. była to osada iliryjska. Ilirowie to starożytny lud indoeuropejski, który na przełomie epoki brązu i żelaza zamieszkiwał zachodnie Bałkany. Duży rozwój miasta rozpoczął w około 500 lat później, w VII wieku p.n.e. Wtedy to Butrint stał się grecką kolonią, a także ważnym portem i ośrodkiem handlowym.

Już w VI wieku p.n.e. Hekatajos z Miletu, grecki geograf, pisał o Butrint (przez Greków nazywane Buthroton) jako ośrodku handlu i ważnym porcie. W tym okresie całe miasto otoczone zostało murem obronnym. Od IV wieku p.n.e. Butrint stał się jednym z głównych ośrodków kultu boga Asklepiosa, kiedy to powstało jego sanktuarium. Był on w mitologii greckiej bogiem sztuki lekarskiej (odpowiednikiem rzymskiego Eskulapa). Jego święto obchodzone było co pięć lat. Asklepios przedstawiany jest w postaci węża, który symbolizuje odradzającą się siłę witalną. Osoby szukające uzdrowienia składały Asklepiosowi ofiarę w postaci koguta. Chorzy poddawani byli zabiegom oczyszczającym, polegającym głównie na kąpielach i postach, a także zabiegom magicznym. Jedną z podstawowych czynności było wprowadzanie chorego w hipnotyczny sen.

Butrint pod panowaniem rzymskim i w czasach średniowiecza

W III wieku p.n.e. Butrint włączone zostaje do Imperium Rzymskiego. W 48 roku p.n.e. do Butrint przybył sam Juliusz Cezar. Dostrzegł on ogromne możliwości i potencjał tego miejsca, które w czasach rzymskich znane było pod nazwą Colonia Iulia Buthrotum. Następca Juliusza Cezara, Oktawian August, decyduje o dużej rozbudowie miasta, a także jego większym zabezpieczeniu poprzez prawie dwukrotne wydłużenie murów. W I wieku n.e. w Butrint powstają akwedukt, nympheum i termy. Nazwa miejscowości też zostaje zmieniona – na Colonia Augusta Butroitum, a podobizna Oktawiana Augusta pojawia się na monetach bitych w Butrint. Miasto rozwija się bardzo szybko aż do III wieku n.e., kiedy nawiedza je trzęsienie ziemi. Zniszczenia zostają bardzo szybko usunięte, a Butrint do końca starożytności był bardzo ważnym portem.

Na początku VI wieku Butrint został siedzibą biskupstwa i wybudowano w nim baptysterium i bazylikę. W kolejnych latach miasto było wielokrotnie splądrowane, a jego znaczenie gospodarcze i handlowe zaczynało szybko maleć. Butrint często zmieniał też przynależność państwową. Najpierw włączony zostaje do Bułgarii, w IX wieku wchodzi w skład Imperium Bizantyjskiego, a w XIV wieku wykupuje go Republika Wenecka. W kolejnym wieku miasto zostało praktycznie całkowicie spustoszone, a jego koniec pieczętują wojny w XVI wieku, prowadzone przez Wenecjan z Imperium Osmańskim.

Najciekawsze zabytki Butrint

W Butrint można zobaczyć zabytki rzymskie sprzed naszej ery, a także nieco młodsze budynki pochodzące ze średniowiecza. Oto najciekawsze obiekty w Butrint:

  • Termy i wieża wenecka – pierwszym obiektem, który można zobaczyć po przekroczeniu bram Butrint, są pozostałości rzymskich term, a także wieża wenecka. Zbudowana jest na podstawie prostokąta i sięga dwóch pięter. Dzieki niej można było kontrolować kanał Vivari. Po drugiej stronie kanału wenecjanie wybudowali trójkątną wieżę obronną, która zapewniała kontrolę kanału i dróg znajdujących się po jego drugiej stronie;
  • Agora i amfiteatr – w centralnym punkcie miasta umiejscowione zostało miejsce do spotkań obywateli, a także miejscem handlu. W jego centralnym miejscu znajduje się amfiteatr z III wieku p.n.e., który mógł pomieścić 1500 widzów;
  • Świątynia Asklepiosa – w Butrint pozostały ruiny po świątyni Asklepiosa, boga, który szczególnie czczony był w Butrint;
  • Gimnazjon – to budynek z II w n.e., który był miejscem przeznaczonym do ćwiczeń fizycznych. W późniejszych latach gimnazjon przekształcony został w kościół;
  • Pałac biskupi – również w tym wypadku są to pozostałości po pierwotnej budowli, którą mianem "pałacu biskupiego" ochrzcili włoscy archeolodzy. Wybudowany został około V wieku n.e. i przetrwał tylko około 100 lat, zniszczony w czasie najazdu jednego z plemion słowiańskich;
  • Bazylika – w przypadku tej budowli mury zostały zachowane w bardzo dobrym stanie. Wybudowana została około VI wieku n.e. Miała transept i trzy nawy, na jej podłodze zbudowano mozaikę, a sama bazylika była bardzo bogato zdobiona.

Jesteśmy serwisem kobiecym i tworzymy dla Was treści związane ze stylem życia. Pamiętamy jednak o sytuacji w Ukrainie. Chcesz pomóc? Sprawdź, co możesz zrobić. Pomoc. Informacje. Porady.

Zobacz także:

Autor:Adrian Adamczyk

Źródło zdjęcia głównego: Holger Leue/Getty Images

Pozostałe wiadomości