Sport i fitness

Rodzaje dwuboju – zimowy, siłowy i nowoczesny. Czym się od siebie różnią?

Sport i fitness

Autor:
Adrian
Adamczyk
Rodzaje dwuboju – zimowy, siłowy i nowoczesny. Czym się od siebie różnią?

Pod nazwą dwubój kryją się całkowicie odmienne od siebie dyscypliny sportowe. Nowoczesna odmiana tego sportu składa się z biegów i pływania, jednak zawodnikami dwuboju są również narciarze oraz sztangiści.

Dwubój siłowy należy do ciężkiej atletyki, dwubój narciarski, typ szczególnie popularny w Polsce, do sportów zimowych, a dwubój nowoczesny do lekkiej atletyki. Jakie są zasady różnych rodzajów dwuboju?

Zobacz wideo: Sport to zdrowie

Sport to zdrowie

Korfball – koedukacyjna dyscyplina sportu
Korfball – koedukacyjna dyscyplina sportuDzień Dobry TVN
wideo 2/14

Dwubój zimowy

Dwubój zimowy, inaczej dwubój narciarski lub biathlon, łączy biegi narciarskie oraz strzelectwo sportowe. Trasa wyścigu liczy od 7,5 do 20 km i jest podzielona na równe odcinki, po których sportowcy oddają 5 strzałów. Narty muszą być krótsze niż wynosi wzrost zawodnika pomniejszony o 4 cm. Strzelanie podczas wyścigu odbywa się najczęściej 2 lub 4 razy, z czego połowa strzałów oddawana jest na leżąco, połowa na stojąco. W biegu indywidualnym zawodnik ma do wykorzystania 5 nabojów i musi zestrzelić 5 krążków. Przy zawodach grupowych jest to 8 nabojów z możliwością powtórzenia 3 strzałów. W obu przypadkach, jeśli nie uda się trafić wszystkich tarcz, za każdą niezestrzeloną zawodnik odbywa karną rundę biegową na wyznaczonym odcinku. Cele zawieszone są w odległości 50 m od zawodnika. Te do strzelania w pozycji stojącej mają średnicę 115 mm, a te dla pozycji leżącej 45 mm. Zawodnicy strzelają z karabinków o kalibrze 5,6 mm, których waga wynosi co najmniej 3,5 kg. Dwubój zimowy dzieli się na kilka dyscyplin, takich jak:

  • bieg indywidualny – odbywa się na dystansie 20 km dla mężczyzn i 15 km dla kobiet. Zawodnicy zatrzymują się na strzelnicy pięć razy i startują w odstępach czasowych zwykle wynoszących 30 sekund. To najstarsza z dyscyplin biathlonu,
  • sprint – jego trasa to 10 km dla mężczyzn i 7,5 km dla kobiet. Zawodnicy strzelają dwukrotnie, raz na leżąco, raz na stojąco i startują w odstępach czasowych,
  • bieg masowy – zawodnicy startują wspólnie. Ich liczba najczęściej ograniczana jest do 30, głównie po to, by uniknąć przepełnienia stanowisk strzeleckich. Bieg odbywa się na dystansie 15 km dla mężczyzn i 12,5 dla kobiet. Zawodnicy wykonują dwa strzelania z pozycji leżącej i dwa ze stojącej,
  • bieg pościgowy – charakterystyczną cechą jest kolejność startowa zawodników, ustalana przez pozycję zajętą w biegu poprzedzającym, zwykle sprincie lub biegu indywidualnym. Odbywa się na dystansie 12,5 km dla mężczyzn i 10 dla kobiet,
  • bieg sztafetowy – drużyna składa się z czterech zawodników, a każdy z nich musi przebiec dystans 7,5 km (dla mężczyzn) lub 6 km (dla kobiet). Wszyscy wykonują jedno strzelanie z pozycji leżącej i jedno ze stojącej, podczas których mają do wykorzystania 8 nabojów. Przekazanie wyścigu następnej osobie odbywa się przez jej dotknięcie. Rodzajem sztafety jest bieg mieszany, w którym w jednej drużynie występują 2 kobiety i 2 mężczyzn. Sportowcy mają do pokonania dystans przeznaczony dla swojej płci,
  • bieg drużynowy – odbywa się najrzadziej. Czworo zawodników startuje wspólnie. Podczas wyścigu strzelanie odbywa się 4 razy, przy czym każdy z uczestników strzela albo tylko na leżąco, albo na stojąco. Jeśli strzał był niecelny, rundę karną odbywa sportowiec, który nie strzelał w danym punkcie. Zawodnicy jednej drużyny muszą wspólnie przybiegać i wybiegać ze strzelnicy oraz razem dotrzeć na metę, z różnicą maksymalnie 15 sekund. Inaczej do czasu końcowego doliczana jest 1 minuta.

Dwubój olimpijski

Dwubój olimpijski określa się też jako dwubój w podnoszeniu ciężarów lub dwubój siłowy. Składają się na niego rwanie i podrzut sztangi. Rwanie to uniesienie sztangi wprost nad głowę i utrzymanie jej w tej pozycji. Powinno się to odbyć poprzez wykonanie płynnego ruchu, podczas którego sztanga może prześlizgnąć się jedynie po udach i podbrzuszu. Platformy, na której stoi zawodnik, mogą dotykać tylko jego stopy. W podrzucie należy najpierw unieść sztangę na wysokość klatki piersiowej, a dopiero potem wypchnąć ją nad głowę, pomagając sobie ugięciem nóg. W momencie wyrzutu sztanga nie może dotykać klatki piersiowej zawodnika. W obu konkurencjach zakończenie podejścia następuje po daniu znaków przez sędziów, co powinno nastąpić, gdy ręce sportowca są w pełni wyprostowane i nie rusza się żadna część jego ciała. Każdy zawodnik ma 3 próby, aby ustalić ciężar, jaki następnie chce podnieść, co może zrobić po 2 udanych podejściach. Ciężar zwiększa się o nie mniej niż 1 kg.

Zobacz wideo: Skoki narciarskie to czysta fizyka - EUROSPORT

Skoki narciarskie to czysta fizyka - EUROSPORT
Skoki narciarskie to czysta fizyka - EUROSPORT Źródło: Dzień Dobry TVN

Dwubój nowoczesny

Dwubój nowoczesny, inaczej biathle, składa się z dwóch konkurencji, biegania i pływania. Występują one w sekwencji 1500 m biegu, 200 m pływania i kolejne 1500 m biegu. Ze sportu tego wyewoluował m.in. popularny dziś pięciobój. Biathle bardzo często wykorzystywany jest do trenowania młodzików, a także przy organizacji zawodów dla dzieci. Najbardziej znanym wyścigiem dla najmłodszych jest "PENTA DAY", organizowany przez Polski Związek Pięcioboju Nowoczesnego. Dwubój może mieć różne oblicza. Każda z jego odmian może być interesująca, zarówno dla kibiców, jak i szukających wyzwań sportowców.

Zobacz też:

Autor:Adrian Adamczyk

Źródło zdjęcia głównego: georgeclerk/Getty Images

Pozostałe wiadomości