Narcystyczny rodzic
Dzieciństwo ma bardzo silny wpływ na nasze dorosłe życie. Właśnie wtedy buduje się silną i niezależną osobowość. Niestety, nie zawsze jest to możliwe, szczególnie gdy rodzic zamiast zapewnienia dziecku poczucia bezpieczeństwa i bezwarunkowej miłości, świadomie lub nieświadomie, zmusza je do walki o docenienie, zrozumienie.
Z takim problemem często mierzą się dzieci rodziców z poważnym narcystycznym zaburzeniem osobowości, wiążącym się m.in. z potrzebą potwierdzania własnej wartości i wyjątkowości. Tę potrzebę musi poniekąd zaspokajać ich dziecko, co może mieć poważne konsekwencję w przyszłości.
Jakim rodzicem jest narcyz?
Psycholog i psychoterapeutkę Jessicę Kmieć zapytaliśmy, jakim rodzicem jest narcyz, kojarzący się z dość egocentryczną postawą. Zdaniem ekspertki, osoba z narcystycznym zaburzeniem osobowości jako rodzic może kierować uwagę głównie na siebie, swoje potrzeby i pragnienia, zaniedbując potrzeby i uczucia dziecka.
Psychoterapeutka zaznaczyła, że narcystyczni rodzice mogą mieć również tendencję do nadmiernego wymagania uwagi, manipulacji emocjonalnej i niedostatecznego uznawania granic dziecka. Czym to skutkuje? Przede wszystkim niskim poczuciem własnej wartości, brakiem pewności siebie i trudnością w budowaniu zdrowych relacji z otoczeniem.
Dorosłe dzieci narcyzów
To, jak zachowuje się rodzic-narcyz może negatywnie wpływać na rozwój pociechy i rzutować na jej dorosłość.
- Negatywny wpływ może być rezultatem braku uwagi na potrzeby i uczucia dziecka, co może prowadzić do trudności w budowaniu zdrowego poczucia własnej wartości oraz problemów z ustanawianiem granic. Dziecko może także uczyć się manipulacji emocjonalnej i przejmować wzorce zachowań swojego rodzica - tłumaczyła Jessica Kmieć.
Czy narcyz może być dobrym rodzicem? Nie jest to łatwe zadanie, ponieważ przeważnie koncentruje się przede wszystkim na sobie, zaniedbując potrzebny emocjonalne i psychiczne innych, w tym dziecka. Psychoterapeutka podkreśla jednak, że z odpowiednią świadomością i pracą nad sobą, narcyz może zmienić zachowanie, stać się bardziej odpowiedzialnym opiekunem.
Pomóc może mu w tym terapia. - W terapii można pracować np. nad rozwijaniem umiejętności rodzicielskich, budowaniem więzi emocjonalnej z dzieckiem oraz zrozumieniem i uznaniem jego indywidualnych potrzeb. Kluczowe jednak jest to, aby narcystyczny rodzic był gotowy podjąć wysiłek w kierunku zmiany swojego zachowania i otwarcia się na informacje zwrotne od innych osób, w tym od dziecka i partnera. Proces ten jednak może być długi i wymagać zaangażowania oraz determinacji ze strony rodzica - podsumowała psycholog i psychoterapeutka Jessica Kmieć.
Jesteśmy serwisem kobiecym i tworzymy dla Was treści związane ze stylem życia. Pamiętamy jednak o sytuacji w Ukrainie. Chcesz pomóc? Sprawdź, co możesz zrobić. Pomoc. Informacje. Porady.
Zobacz także:
- Jak wychować dzieci w dobie ekranów? "Uważajmy, żeby nie przesadzić"
- Wygląd bliźniaków budzi kontrowersje. "To było ogromne zaskoczenie"
- Vivaldi zamiast alarmu, czyli bezstresowe dzwonki w szkole. "To bardzo dużo zmieniło"