Mieszkańcy Kijowa uczą się życia w cieniu wojny. "Śpimy na korytarzach, bo tam jest bezpieczniej"
Życie codzienne w Kijowie
24 lutego bomby spadły na Kijów, a życie mieszkańców podzieliło się na dwie części: przed i po wojnie. Stolica, która w pierwszych dwóch tygodniach rosyjskiej inwazji opustoszała, dziś powoli wraca na życia. To jednak jest zupełnie inne i wciąż niezwykle niebezpieczne.
Wojna w Ukrainie
- Teraz, gdy idę spać, dziękuję Bogu za to, że jestem żywa, a potem dziękuję, że się obudziłam - mówi Swietłana, mieszkanka Kijowa. - 24 byłam tu, a 25 wyjechałam. Nie było mnie 45 dni, dopiero co wróciłam, zawsze tędy chodziliśmy na jarmark. Na szczęście mój blok stał cały, ale jak to zobaczyłam, to wciąż nie mogę w to uwierzyć - patrzy na zrujnowane budynki, powstrzymując płacz.
Powrót do Kijowa
Dwie młode dziewczyny trzymają w ręku telefon, przeglądając miejską aplikację. Kiedyś służyła im m.in. do kupowania biletów na komunikację miejską. Dziś mogą tam znaleźć informacje dotyczące alarmów bombowych. Oprócz tego można tam znaleźć mapę schronów, listę działających aptek, punkty sprzedaży chleba i sklepy zoologicznych.
- Wcześniej nie mieliśmy pojęcia czym jest alarm przeciwpowietrzny, nie znaliśmy tego, mieliśmy pracę, wszystko było zupełnie inaczej - podkreśla Anastazja. - Teraz śpimy na korytarzach, bo tam jest bezpieczniej.
Choć wojna się nie skończyła, to Kijów powoli wraca do życia. Mieszkańcy, z którymi rozmawiała Bianka Zalewska przyznają, że niełatwo jest im powrócić do normalnego funkcjonowania. Z drugiej strony są jednak pełni nadziei.
- Ufamy naszym żołnierzom i wiemy, że wszystko to odeszło trochę dalej i chwilowo Kijów jest bezpieczny, względnie bezpieczny - stwierdza Anastazja. - W każdej chwili można się spodziewać rakiety w swoim domu. Cokolwiek się nie wydarzy, to my zwyciężymy, bo prawda jest po naszej stronie - podsumowuje.
Jesteśmy serwisem kobiecym i tworzymy dla Was treści związane ze stylem życia. Pamiętamy jednak o sytuacji na Ukrainie. Chcesz pomóc? Sprawdź, co możesz zrobić. Pomoc. Informacje. Porady.
Zobacz także:
- Polsko-ukraińskie życie pod jednym dachem. "My niczego nie dzieliliśmy, mamy wszystko wspólne"
- Przeżyli masakrę w Buczy i zaczynają od zera. "Codziennie znajdujemy groby zbiorowe"
- Ukrainka pomaga Lekarzom bez Granic. "Tłumaczę ludzkie dramaty"