Terapia dzieci przeznaczona jest dla najmłodszych potrzebujących profesjonalnej opieki psychologicznej. Zdarzają się sytuacje, w których rodzic nie potrafi dotrzeć do swojego dziecka lub obserwuje u niego niecodzienne zachowania – warto wtedy pomyśleć o wizycie u specjalisty. Terapia dla dzieci jest również potrzebna dzieciom cierpiącym na różnego rodzaju zaburzenia: autyzm, zespół Aspergera i inne.

Czym różni się terapia dzieci i młodzieży od terapii osób dorosłych? Jakie metody wykorzystuje terapeuta podczas spotkań z dzieckiem? I kiedy powinniśmy zdecydować się na udział naszego dziecka w terapii?

Terapia dzieci i młodzieży – charakterystyka

Terapia dzieci i młodzieży różni się od terapii dorosłych – to zrozumiałe. Dzieci są nad wyraz delikatne, wielu rzeczy nie rozumieją, nie mają takich doświadczeń jak osoby dorosłe. Nie oznacza to jednak, że nie mają problemów. Psychoterapia dzieci przybiera różne formy, jednak zawsze dopasowana jest do wieku dziecka i do jego problemów. Sesje często przybierają formę zabawy – zwykła rozmowa mogłaby być dla dziecka zbyt dużym obciążeniem i dodatkowym stresem.

Kiedy udać się z dzieckiem do terapeuty?

Każdy z nas może mieć gorszy czas w życiu – spotyka to nawet dzieci. Dlatego warto pamiętać, że nie każde odmienne zachowanie dziecka powinno być powodem do natychmiastowej wizyty u terapeuty. Jeżeli jednak pewne niepożądane zachowania utrzymują się przed dłuższy czas, konsultacja ze specjalistą może okazać się pomocna. Co powinno wzbudzić nasz niepokój?

· Zachowania agresywne skierowane na innych lub na siebie,

· Nadmierny lęk,

· Wycofanie i apatyczność.

· Trudności w kontaktach z rówieśnikami: agresja lub nadmierna nieśmiałość,

· Brak potrzeby kontaktu z innymi, również z rodzicami,

· Nadmierna ruchliwość i impulsywność,

· Opóźnienia w nauce mówienia, czytania,

· Opóźnienia w rozwoju ruchowym.

Uwaga! Jeżeli zauważysz, że Twoje dziecko nie wykazuje chęci do zabawy, jest agresywne w stosunku do siebie i do innych, nie lubi się przytulać i nawiązywać kontaktu wzrokowego i nie reaguje na swoje imię, skontaktuj się koniecznie ze specjalistą!

Zobacz film: Terapia dzieci. Źródło: Dzień Dobry TVN.

Po rozmowie z rodzicem dziecka oraz z dzieckiem terapeuta będzie mógł stwierdzić, czy są podstawy, by sądzić, że dziecko ma poważniejsze problemy. Jeżeli tak, wskazane będzie podjęcie pracy terapeutycznej z dzieckiem.

Terapia dzieci – jak się odbywa?

W terapii dzieci metody dobierane są do poszczególnych zaburzeń. Często terapia opiera się na aktywności i na zabawach. Dzieci śpiewają, budują, rysują oraz odgrywają najróżniejsze role. Terapia nie może dzieci blokować, ani ich stresować. Chociaż pierwsze wizyty mogą być dla dzieci trudne, na kolejne chodzą zazwyczaj bardzo chętnie. Często stosowane są treningi autogenne, które pomagają w rozprężeniu mięśni dziecka, a także terapia muzyką. Praktykuje się również psychoterapię analityczną.

Terapia dzieci z zespołem Aspergera i terapia dzieci autystycznych

Dzieci z zespołem Aspergera, a więc z zaburzeniem rozwoju mieszczącym się w spektrum autyzmu, odbierają otaczający ich świat zupełnie inaczej niż dzieci niedotknięte tym schorzeniem. Upośledzone zostają umiejętności społeczne, a dziecko ma ogromne trudności w akceptowaniu zmian. Terapia dzieci z zespołem Aspergera wykorzystuje metody terapii behawioralnej. Terapia taka ma na celu:

· uczenie dziecka odpowiednich zachowań i przestrzegania reguł

· eliminowanie agresji i autoagresji

· uczenie zachowań ułatwiających kontakt z najbliższym otoczeniem, np. sygnalizowania potrzeb.

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej o terapii dzieci, zachęcamy do zapoznania się z książką Ross W. Greene’a Terapia dzieci impulsywnych : model rozwiązywania problemów przez współdziałanie.

Udział rodziców w terapii dziecka

Znacznie rodziców w terapii dziecka jest ogromne! Przede wszystkim to do rodzica należy decyzja, czy zabrać dziecko do specjalisty. Kiedy chodzi o bardzo małe dziecko, nie może ono samo zdecydować, jaka metoda pracy terapeutycznej będzie dla niego najlepsza. Wtedy to również rodzice wraz z terapeutą decydują o metodzie. Ponadto, to właśnie rodzice spędzają z dzieckiem najwięcej czasu, obserwują je i mogą w każdej chwili dać odpowiednie oparcie.

Terapeuta powinien zawsze informować rodziców o tym, jak przebiega terapia, co udało się osiągnąć, a także dawać wskazówki, w jaki sposób postępować z dzieckiem. Trzeba również pamiętać o tym, że wiele problemów dzieci jest efektem trudności w rodzinie, np. rozwodem rodziców, kłótniami, uzależnieniami.

Co sądzisz o tym artykule?
81
6
Wybrane dla Ciebie
Komentarze
0