Nie­bez­pieczna cho­roba zakaźna – jer­si­nioza. Jak się przed nią ustrzec? Jak się objawia?

Nie­bez­pieczna cho­roba zakaźna – jer­si­nioza. Jak się przed nią ustrzec? Jak się objawia?
Choroby przywiezione z tropikalnych wakacji
Źródło: Dzień Dobry TVN
Jer­si­niozy to odzwie­rzęce cho­roby zakaźne układu pokar­mo­wego wywo­łane przez pałeczki Yer­si­nia z rodziny Ente­ro­bac­te­ria­ceae. Mogą mieć prze­bieg ostry lub prze­wle­kły. Ata­kują zwie­rzęta, powo­du­jąc epi­de­mie, oraz poje­dyn­cze jed­nostki wśród ludzi – zwłasz­cza dzieci. 

Dla czło­wieka nie­bez­pieczne są 3 z 12 odkry­tych rodza­jów bak­te­rii (Yer­si­nia pestis, Yer­si­nia para­tu­ber­cu­lo­sis, Yer­si­nia ente­ro­co­li­tica). Do głównych źródeł zakażenia jersieniozą - Yer­si­nia ente­ro­co­li­tica zalicza się: spożycie zakażonej wieprzowiny lub podrobów (w szczególności surowej lub półsurowej), wypicie niepasteryzowanego mleka lub zanieczyszczonej wody. Do zakażenia chorobą rzadziej dochodzi na skutek kontaktu z chorym zwierzęciem lub transfuzji krwi, jednak nie jest to wykluczone.

Objawy jer­si­niozy

Jersinioza może być my­lona z grypą żołąd­kową, ponie­waż daje bar­dzo zbli­żone objawy: ból brzu­cha, mdło­ści, wymioty, bie­gunka, gorączka, wysypka i bóle sta­wów. Może być także myl­nie zdia­gno­zo­wana jako zapa­le­nie wyrostka robacz­ko­wego ze względu na umiej­sco­wie­nie bólu w pra­wej dol­nej czę­ści brzu­cha.

Wszyst­kie dole­gli­wo­ści z reguły poja­wiają się po 4–7 dniach od zaka­że­nia i mijają samo­ist­nie po pew­nym cza­sie (1–3 tygo­dnie). W skraj­nych przy­pad­kach może dojść do zaka­że­nia pałecz­kami Yer­si­nia ente­ro­co­li­tica gar­dła lub płuc, co wywo­łuje stany zapalne. Dojść może także do zaka­że­nia krwi i ogól­no­ustro­jo­wych obja­wów. Warto zazna­czyć, że jest to szcze­gól­nie nie­bez­pieczne scho­rze­nie dla kobiet w ciąży, ponie­waż zain­fe­ko­wane w cza­sie porodu dziecko może cier­pieć na zapa­le­nie wątroby lub śle­dziony i mało­płyt­ko­wość.

Jer­si­nioza – dia­gno­styka

W przy­padku zaob­ser­wo­wa­nia obja­wów jer­si­niozy u dziecka lub doro­słego należy zgło­sić się do leka­rza. Może on na pod­sta­wie wyizolowanych z kału lub innego mate­riału bio­lo­gicz­nego bakte­rii zdia­gno­zo­wać zaka­że­nie jersiniozą. Wyko­rzy­sty­wane są także bada­nia sero­lo­giczne oraz obra­zowe, takie jak USG i tomo­gra­fia kom­pu­te­rowa. Umoż­li­wiają one odróż­nie­nie jer­si­niozy od innych, podob­nych scho­rzeń.

Jer­si­nioza – lecze­nie

Lecze­nie jer­si­niozy polega głów­nie na niwe­lo­wa­niu obja­wów zaka­że­nia. Spe­cja­li­ści sku­piają się z reguły na nawad­nia­niu cho­rego w celu nie­do­pusz­cze­nia do odwod­nie­nia i zacho­wa­nia pra­wi­dło­wej gospo­darki wod­no­-e­lek­tro­li­to­wej. Zale­cana jest także lek­ko­strawna dieta oparta na kaszach. Poda­wane są leki prze­ciw­go­rącz­kowe i prze­ciw­za­palne. Cho­roba z reguły ustę­puje samo­ist­nie, zda­rzają się jed­nak cięż­sze przy­padki, które wyma­gają zasto­so­wa­nia anty­bio­ty­ko­te­ra­pii. Decy­zja o lecze­niu podej­mo­wana jest przez spe­cja­li­stę indy­wi­du­al­nie dla każ­dego z przy­pad­ków. Co stanowi wyjątek – anty­bio­tyki poda­wane są zawsze kobie­tom w ciąży, by zmniej­szyć ryzyko zara­że­nia płodu. W domi­nu­ją­cej ilo­ści przy­pad­ków docho­dzi do cał­ko­wi­tego wylecze­nia cho­roby i ustąpienia objawów. Cza­sem może jed­nak ona dopro­wa­dzić do powi­kłań.

Powi­kła­nia jer­si­niozy

Jer­si­nioza jest nie­bez­pieczną cho­robą, ponieważ może dopro­wa­dzić do bar­dzo poważ­nych powi­kłań. Do często występujących należą:

  • bak­te­rie­mia – zaka­że­nie krwi bak­te­riami,
  • ostre nie­do­krwie­nie lub mar­twica jelita,
  • posocz­nica (sepsa) – zespół obja­wów będą­cych gwał­towną reak­cją orga­ni­zmu na zaka­że­nie,
  • reak­tywne zapa­le­nie sta­wów roz­wi­ja­jące się mniej więcej 4 tygodnie po zakażeniu, obja­wia­jące się bólem sta­wów,
  • ropień wątroby lub śle­dziony – ogni­skowa zmiana wypeł­niona tkanką mar­twi­czą, czyli ropą,
  • rumień guzo­waty obja­wia­jący się czer­wo­nymi, bole­snymi pod­skór­nymi guz­kami,
  • rumień wie­lo­po­sta­ciowy, któ­ry przyj­muje formę zmian rumie­nio­wych i pęche­rzy na bło­nach ślu­zo­wych i skó­rze,
  • wysypka
  • zapa­le­nie kłę­busz­ków ner­ko­wych,
  • zapa­le­nie tęczówki.

Jak zmniejszyć ryzyko zacho­ro­wa­nia na jer­si­niozę?

Ist­nieje sze­reg pro­stych do wdro­że­nia w codzien­nym życiu zasad pozwa­la­ją­cych na pra­wie stuprocentowe zmniejszenie ryzyka zacho­ro­wa­nia na jer­si­niozę. Przede wszyst­kim należy uni­kać spo­ży­wa­nia suro­wego i nie­do­go­to­wa­nego mięsa i ryb oraz niepasteryzowanego mleka i jego przetworów. Wszyst­kie owoce i warzywa powinny być dokład­nie umyte pod bie­żącą wodą przed spo­ży­ciem.

Należy także uni­kać picia nie­prze­go­to­wa­nej wody, ponie­waż w niej także mogą byto­wać bak­te­rie. Jedze­nie i napoje powinny być prze­cho­wy­wane we wła­ściwy, zale­cany spo­sób. Do przygoto­wy­wa­nia mięsa należy mieć osobne noże i deski do kro­je­nia. W zapo­bie­ga­niu jer­si­nio­zie istotne jest także zacho­wa­nie higieny – należy dokład­nie myć ręce przed przy­go­to­wy­wa­niem posił­ków i przed jedze­niem, a także każ­do­ra­zowo po kon­tak­cie z suro­wym mię­sem, podro­bami oraz zwie­rzętami (głów­nie bydło, psy i koty). Zwie­rzęta nie powinny lizać ludzi po twa­rzy.

Jesteśmy serwisem kobiecym i tworzymy dla Was treści związane ze stylem życia. Pamiętamy jednak o sytuacji w Ukrainie. Chcesz pomóc? Sprawdź, co możesz zrobić. Pomoc. Informacje. Porady.

Zobacz także:

Czytaj także: