Miłek wiosenny to niedużych rozmiarów bylina. Sadzonki rośliny najczęściej wykorzystuje się jako element rabat, przydomowych ogrodów oraz skalniaków. Choć bylina wygląda zupełnie przeciętnie i niepozornie, to w rzeczywistości skrywa nieco tajemnic. Poznaj ciekawostki o miłku wiosennym i dowiedz się, gdzie występuje.

Miłek wiosenny nie wyróżnia się niczym szczególnym spośród innych bylin uprawianych na działkach. Jego przeciętna wysokość to 20-40 cm. Ma ozdobne liście w pierzastym kształcie i pojedyncze, intensywnie żółte kwiaty, które kwitną wiosną. Sadzonki miłka wiosennego są wyjątkowo długowieczne i na jednym miejscu mogą rosnąć nawet przez kilkadziesiąt lat.

Gdzie występuje miłek wiosenny?

Gdzie występuje miłek wiosenny ? Największe skupiska byliny występują w Azji, w regionach Kaukazu oraz wschodniej Syberii, a także w Gruzji i Armenii. Miłka wiosennego można spotkać również w większości państw europejskich, w tym w Polsce – głównie na Wyżynie Lubelskiej i w Małopolsce. Pojedyncze okazy można zdarzają się również w innych częściach kraju. Rośnie, przede wszystkim, w stanie dzikim.

Miłek wiosenny – informacje o uprawie

Miłek wiosenny lubi miejsca ciepłe i nasłonecznione, preferuje podłoże wapienne, przepuszczalne, o umiarkowanej wilgotności. Poradzi sobie także na glebach wyjałowionych, które nie posiadają zbyt wielu składników odżywczych. Miłek nie wymaga podlewania i nawożenia . Nadmierna ilość wilgoci i wody może stać się przyczyną chorób rośliny, na które przy odpowiednim pH gleby jest ona wyjątkowo odporna. Dobrze znosi mrozy i upały, nie potrzebuje ściółkowania na zimę i innych form zabezpieczania korzeni.

Chcąc posadzić roślinę w ogrodzie, warto umieszczać ją na rabatach razem z większymi grupami miłków, ale także w towarzystwie innych kwiatów . Na skalniakach można sadzić ją obok większej ilości roślin, które również preferują glebę wapienną. Dzięki temu miłek otrzyma naturalną ochronę przed wiatrem. W okresie wegetacyjnym, kiedy nadziemna część byliny zasycha , również docenia się obecność innych roślin wokół, które sprawiają, że wysuszona i brzydka część miłka przestaje być widoczna lub przynajmniej nie rzuca się tak bardzo w oczy.

Pielęgnacja miłka wiosennego

Pielęgnacja miłka wiosennego ograniczona jest do minimum. Roślina jest samowystarczalna i potrzebuje pomocy jedynie w przypadku wystąpienia choroby, spowodowanej zbyt dużą ilością wody w glebie. Bylina nie wymaga cięcia czy przesadzania . Nawożenie rośliny również nie jest konieczne, ponieważ jest ona w stanie przeżyć z naprawdę niewielką ilością składników pokarmowych w glebie. Ilość substancji odżywczych w żaden negatywny sposób nie wpływa na jej rozwój.

W większości ogrodów miłek wiosenny potrafi rozsiewać się sam, jeśli jednak rozmnażanie nie następuje, konieczna będzie stratyfikacja nasion lub zamówienie kolejnej sadzonki z importu.

Ciekawostki o miłku wiosennym

Choć bylina z wyglądu nie wyróżnia się niczym szczególnym i najczęściej stosowana jest jako roślina ozdobna czy nawet element kwiatowych bukietów, to ceni się ją ze względu na inne cechy, o których część osób nawet nie wie. Jakie ciekawostki o miłku wiosennym warto znać?

· Miłek wiosenny jest gatunkiem, który od wielu lat stosowany jest w ziołolecznictwie i medycynie naturalnej . Wykorzystuje się go głównie jako środek uspokajający, moczopędny i przeciwobrzękowy.

· Ze względu na silne działanie, miłek wiosenny może być stosowany wewnętrznie tylko po konsultacji z lekarzem i zgodnie z jego zaleceniami. W innym przypadku, przyjęcie zbyt dużej dawki może doprowadzić do pojawienia się nudności, skurczy, a nawet do zwolnienia pracy serca. Objawy przedawkowania są podobne jak przy zatruciu i mogą prowadzić nawet do śmierci. Miłek wiosenny jest rośliną leczniczą, ale również silnie trującą , dlatego nie należy stosować go na własną rękę.

· Miłek wiosenny występuje w niewielu miejscach w Polsce. Jego naturalne skupiska są coraz mniejsze, dlatego też został objęty ścisłą ochroną gatunkową . Jeśli komuś zależy na uprawianiu w ogrodzie miłka wiosennego, musi go wcześniej importować. Nasiona lub sadzonki mogą pochodzić również z własnej uprawy. Nie dopuszcza się natomiast zrywania i przesadzania dziko rosnącej byliny.

· Najstarsze uprawy miłka pochodzą prawdopodobnie już z końca XIX wieku. Już w tym okresie uprawiane były różne odmiany miłków, m.in. miłek letni czy miłek amurski. Ze względu na częste wyrywanie miłków i stosowanie ich właśnie w celach leczniczych, współcześnie jest to roślina chroniona.


Zobacz film: Jesienny las. Źródło: Dzień Dobry TVN

Co sądzisz o tym artykule?
92
6
Wybrane dla Ciebie
Komentarze
0