Krztusiec, koklusz, czarny kaszel - ta choroba ma wiele imion, a nieleczona może prowadzić do tragedii

Kaszlące dziecko
Krztusiec, koklusz, czarny kaszel - ta choroba ma wiele imion, a nieleczona może prowadzić do tragedii
Źródło zdj. gł.: brizmaker/Getty Images
Dodaj do preferowanych źródeł w Google
Krztusiec, dawniej nazywany kokluszem, może wydawać się zapomnianą chorobą. Nic bardziej mylnego. Chociaż dzięki szczepieniom w XX wieku udało się ograniczyć rozprzestrzenianie tej choroby, to obecnie wraca i znów zbiera swoje żniwo. Co chwilę słyszymy o nowych przypadkach zachorowań. Czym się objawia? Jak go rozpoznać i co zrobić, aby się nie zarazić? Sprawdzamy.

W 2023 roku na krztuśca zachorowało około 28 tysięcy osób. W pierwszych trzech miesiącach 2024 roku było to już 32 tysiące chorych. ECDC (European Centre for Disease Prevention and Control) ostrzega przed możliwością zachorowania. W zależności od wieku i stanu osoby, krztusiec może być śmiertelnie niebezpieczny. 

Dalsza część artykułu znajduje się pod materiałem wideo

Krztusiec - co to za choroba?

Krztusiec, dawniej nazywany kokluszem, to ostra, bakteryjna choroba zakaźna układu oddechowego. Wywoływana jest przez gram-ujemną pałeczkę krztuśca. Pierwsze opisy tej choroby pochodzą z XVII wieku, ale dopiero w 1906 roku Jules Bordet i Octave Gengou zidentyfikowali bakterię Bordetella pertussis jako jej przyczynę. Przechorowanie kokluszu zapewnia długotrwałą odporność organizmu, ale nie chroni nas w zupełności. Wciąż istnieje ryzyko ponownego zachorowania. 

Jak rozpoznać krztusiec? Diagnostyka

Rozpoznanie krztuśca opiera się na badaniu klinicznym oraz testach laboratoryjnych. Lekarz ocenia objawy pacjenta, a następnie pobiera próbkę z nosogardzieli, która jest badana pod kątem obecności Bordetella pertussis. W niektórych przypadkach może być również konieczne przeprowadzenie badania krwi.

Objawy krztuśca

Objawy krztuśca mogą być początkowo mylące, ponieważ przypominają przeziębienie. W początkowej fazie chorzy skarżą się na katar, kaszel i niewielką gorączkę. Po około dwóch tygodniach pojawia się charakterystyczny, napadowy kaszel, który może prowadzić do wymiotów, a nawet utraty przytomności. W szczególnie ciężkich przypadkach, krztusiec może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak zapalenie płuc czy uszkodzenie mózgu.

Okres wylęgania choroby wnosi od 7 do 14 dni, chociaż zdarzają się przypadki, kiedy czas ten wydłuża się nawet do 20 dni. W zależności od fazy choroby, pojawiają się inne objawy.

Fazy choroby

I faza krztuśca - kataralna

W pierwszej fazie choroby pojawiają się objawy grypopodobne. Trwa ona około dwóch tygodni, podczas których mogą wystąpić:

  • osłabienie,
  • ból gardła,
  • suchy kaszel,
  • katar,
  • nieżyt dróg oddechowych,
  • stany podgorączkowe,
  • zapalenie spojówek.

II faza krztuśca - napadowego kaszlu

Druga faza choroby - napadowego kaszlu, jest wyjątkowo uciążliwa. Może trwać nawet około 10 tygodni i chociaż mijają objawy grypopodobne, to pozostaje ciężki, napadowy kaszel z bezdechami i tzw. krztuścowym "pianiem". Silnemu odksztuszaniu towarzyszyć mogą nawet wymioty. 

III faza krztuśca - zdrowienia

Ostatnim etapem jest faza zdrowienia, który zwykle trwa około 2 tygodni, chociaż może się przedłuża. W tym czasie kaszel stopniowo słabnie, chociaż mogą pojawiać się momenty nasilenia. Możliwe są też dodatkowe infekcje. 

Leczenie krztuśca

Leczenie krztuśca zależy od wieku pacjenta i stopnia zaawansowania choroby. Zazwyczaj obejmuje podawanie antybiotyków, które eliminują bakterię z organizmu. W przypadku ciężkich objawów, pacjent może wymagać hospitalizacji i terapii tlenowej.

Stosowane jest przede wszystkim leczenie objawowe, ale również przyczynowe, czyli farmakologiczne. W tym pierwszym stosowane są leki rozrzedzające i ułatwiające odkrztuszanie wydzieliny z dróg oddechowych i nawadnianie, ale również stosowanie właściwej diety i ogólnej higieny. W leczeniu farmakologicznym stosuje się przede wszystkim antybiotyki makrolidowe.

Profilaktyka i zapobieganie zarażeniom krztuścem

W profilaktyce stosuje się przede wszystkim szczepienia ochronne. Dzięki wprowadzeniu masowych szczepień, w 1960 roku, udało się zmniejszyć zapadalność na koklusz ponad stukrotnie. W przypadku, kiedy był bezpośredni kontakt z osobą chorą, zaleca się podanie profilaktycznie antybiotyku. 

Zobacz także:

Źródło: Wikipedia/mp.pl
Autorka/Autor: Teofila Siewko
Czytaj także: