Praca na Spitsbergenie? Jak wygląda życie w polarnej stacji badawczej? Jakie atrakcje oferuje Spitsbergen?

Spitsbergen znajduje się w archipelagu Svalbard na Morzu Arktycznym i należy do Norwegii. Wyspa zajmuje obszar około 39 tys. km². Ukształtowanie terenu jest górzyste, a najwyższy szczyt wznosi się na wysokość 1717 m n.p.m. Na Spitsbergenie działa też Polska Stacja Polarna w Hornsund. Niedawno Instytut Geofizyki Polskiej Akademii Nauk w Warszawie ogłosił nabór kandydatek i kandydatów na uczestników 43. wyprawy polarnej. Robert Stockinger postanowił dowiedzieć się jak wygląda praca i życie w Polskiej Stacji Polarnej w Hornsund.

Wyspa w dużej mierze pokryta jest lodowcami. Została odkryta pod koniec XVI wieku. Obecnie zamieszkuje ją około 3 tys. mieszkańców. Językiem urzędowym na Spitsbergenie jest norweski, a obowiązująca waluta to korona norweska. Największe miejscowości na wyspie to Longyearbyen oraz Barentsburg. Pierwsza jest stolicą Svalbardu i zamieszkuje ją około 1800 osób. W mieście znajduje się kopalnia węgla kamiennego, port oraz jedyne na Spitsbergenie lotnisko. W Barentsburgu (oddalonym od Longyearbyen o 55 km) mieszka około 470 osób, z czego większość jest narodowości ukraińskiej i rosyjskiej.

Zadania i życie uczestników wyprawy

Sebastian Szczurtek, zastępca kierownika 42. Wyprawy Polarnej do Hornsund: Jest nas ośmioro. Musimy mieć taką osobę jak informatyk, mamy swojego mechanika, mamy trzech meteorologów. Joanna Perchaluk-Mandat, kierownik 42. Wyprawy Polarnej do Hornsund: My tutaj tworzymy taką małą rodzinę na końcu świata i staramy się celebrować wszelkie uroczystości i święta.
Odkryj świat wikingów, fiordów i rodzinnych przygód. Poznaj zalety rejsu promem do Skandynawii  
Materiał promocyjny
Odkryj świat wikingów, fiordów i rodzinnych przygód. Poznaj zalety rejsu promem do Skandynawii  
Czy wiesz, że idealne, pełne niezapomnianych wrażeń wakacje mogą zacząć się już na samym początku twojej podróży? Rodzinne rejsy do Szwecji to nie tylko sposób na dotarcie do celu, ale też smak wolności, nieoceniony komfort i wielka przygoda. 

Kogo szukają?

  • Geofizyk z doświadczeniem w dziedzinach geofizyki lub elektroniki
  • Meteorolog w szczególności z doświadczeniem w służbie meteorologicznej IMGW
  • Specjalista ds. monitoringu środowiska / hydrochemik w szczególności z doświadczeniem w pracy w laboratorium chemicznym w obsłudze chromatografu jonowego oraz w pracy w terenie
  • Informatyk z doświadczeniem w zakresie administrowania systemów Linux/Windows i teleinformatyce/łączności internetowej
  • Mechanik w szczególności z umiejętnością obsługi agregatów prądotwórczych i silników wysokoprężnych
  • Konserwator z doświadczeniem w zakresie robót ogólnobudowlanych oraz napraw i konserwacji instalacji sanitarnych, elektrycznych i konstrukcyjnych.

Zobacz też: Polka w Centrum Pompidou w Paryżu. Co jeszcze warto zobaczyć w stolicy Francji?

Spitsbergen – temperatura i klimat

Przez większą część roku temperatura na wyspie wynosi poniżej 0℃. Najzimniejszymi miesiącami są styczeń, marzec i luty ze średnią temperaturą około –14℃. Najcieplej jest w lipcu i sierpniu – około 5℃ na plusie. Lotnisko w Longyearbyen rocznie obsługuje około 150 tys. pasażerów. Co warto wiedzieć, wybierając się na Spitsbergen?

  • Na wyspie żyje ponad 2 tys. niedźwiedzi polarnych . Lokalni mieszkańcy i przewodnicy nie oddalają się od stolicy bez strzelby i pistoletu ostrzegawczego. Na całej wyspie zwierzęta są pod ochroną.
  • Kiedyś w Longyearbyen funkcjonowało kilka kopalni węgla kamiennego. Obecnie działa tylko jedna. Utrzymujący się w powietrzu pył utrudniał utrzymanie w czystości mieszkań i domów. Choć obecnie nie ma z tym kłopotu, nadal zachowała się tradycja zdejmowania butów przed wejściem do niektórych budynków użyteczności publicznej. Wszyscy odwiedzający muszą założyć kapcie, dostępne przed wejściem.
  • Zarówno w stolicy, jak i w pozostałych miejscowościach nadal popularne są drzwi bez zamków. Miejscowi mieszkańcy w większości nie obawiają się włamań ani kradzieży.
  • Na Spitsbergenie w rejonie Hornsundu noc polarna trwa 106 dni – od 29 października do 12 lutego. Dzień polarny trwa 121 dni. Zaczyna się 22 kwietnia, a kończy 21 sierpnia. W tych okresach słońce nie wschodzi w ogóle albo świeci przez całą dobę.
  • Podczas nocy arktycznej można zaobserwować niezwykle piękne zjawisko, a mianowicie zorzę polarną. Czerwone, żółte i zielone smugi, często ruchliwe, tworzą obraz, który utkwi w pamięci każdego turysty do końca życia.

Spitsbergen – najpopularniejsze atrakcje

Co warto zobaczyć na Spitsbergenie? Atrakcje turystyczne skierowane są głównie do miłośników przyrody, pięknych widoków i długich wycieczek.

Zobacz też: Wyspa Niedźwiedzia. Ciekawostki, klimat, historia >>>

  • Muzeum Polarne w Longyearbyen to jedna z niewielu typowo turystycznych atrakcji w mieście. W głównej sali znajdują się wypchane zwierzęta, którym można przyjrzeć się z bliska bez obaw.
  • W stolicy Svalbardu znajduje się wydzielona strefa, którą można określić jako stare miasto. Zlokalizowane są w niej starsze zabudowania oraz kościół. Dominującą religią na wyspie jest protestantyzm.
  • Warto zobaczyć majestatyczny budynek University Center , również znajdujący się w stolicy archipelagu. Państwowa placówka kształci przyszłych naukowców, którzy będą się specjalizować w badaniach arktycznych.
  • Przy głównym deptaku w Longyearbyen mieści się kilka sklepów, knajp oraz barów.
  • Jedną z największych atrakcji Spitsbergenu jest możliwość wynajęcia skutera śnieżnego lub psiego zaprzęgu . Strój należy dopasować do temperatury odczuwalnej, która zazwyczaj jest niższa o kilka stopni od rzeczywistej. Ceny są uzależnione od sezonu, ale trzeba się liczyć ze znacznym wydatkiem.
  • Warto wybrać się również na spacer w pobliżu stolicy . Najrozsądniejszym wyborem będzie wynajęcie lokalnego przewodnika, który zna teren i jest wyposażony w odpowiedni sprzęt, m.in. strzelbę. W okolicach czoła lodowca można znaleźć przepiękne kamienie. Przy odrobinie szczęście jest szansa na znalezienie okazów z odciśniętym wzorem rośliny lub owada.

Zobacz też: Jelczem w Himalaje. Po 40 latach Polacy chcą powtórzyć historyczny wyczyn >>>

Telefony komórkowe działają wyłącznie w Longyearbyen i na jego obrzeżach. Na pozostałym obszarze trzeba używać telefonu satelitarnego. Dostęp do internetu jest bardzo ograniczony, można z niego skorzystać w bibliotece uniwersyteckiej lub w droższych hotelach. Poruszanie się między miejscowościami jest bardzo utrudnione. Lokalni mieszkańcy przemieszczają się przeważnie drogą morską lub powietrzną. W przypadku turystów z Polski wiza nie jest wymagana. Nie trzeba również przywozić przejściówek, gdyż wtyczki są takie same jak w Polsce. Mniej więcej połowa populacji Longyearbyen to studenci, którzy w większości mówią po angielsku.Wyspa Niedźwiedzia. Ciekawostki, klimat, historia

Autor: Filip Yak

podziel się:

Pozostałe wiadomości