Jaź to ryba występująca w zbiornikach naturalnych. Jedna z jej odmian służy też za ozdobę w stawach i oczkach wodnych. Ta odmiana jazia nazywa się złoty jaź.

Jaź to ryba, którą można łowić prawie każdą techniką wędkarską. Bardzo dobrze bierze na woblery, pod warunkiem że są odpowiednio przygotowane i świetnie imitują prawdziwą rybę.

Jaź – czym się charakteryzuje?

Jaź to ryba, która żyje przede wszystkim w rzekach północnej i wschodniej Europy. Ryba z wyglądu podobna jest do przedstawicieli dwóch innych gatunków – klenia i płoci. W związku z tym często zdarzają się pomyłki w określeniu gatunku ryby. Aby odróżnić jazia od płoci, trzeba dokładnie przyjrzeć się łuskom – jaź ma mniejsze łuski niż płoć. Różni się też pyskiem, który w przypadku jazia kieruje się w górę i jest nieco większy. Tak skonstruowany pysk umożliwia jaziowi polowanie tuż przy powierzchni wody. Różnicę zauważyć też można, porównując kolor tęczówki – płoć ma tęczówkę czerwoną, jaź natomiast złocistą. Charakterystyczną cechą płetw jazia jest ich wypukła i zaokrągloną krawędź.

Jaź występuje w wielkich rzekach, w krainie leszcza. Latem przenosi się do przepływowych jezior – co istotne, bardzo trudno go złowić w tych akwenach. Bardzo dobrze rozwija się w zbiornikach zaporowych, dlatego często zarybia się je właśnie jaziem.

Jak złowić jazia?

Jaź to ryba niewybredna jest praktycznie wszystkożerna. Zjada glony, listki podwodnych roślin, a podczas wylewów podgryza nawet gałązki zalanych wodą wiklin. Latem zjada zarówno owady, jak i ich larwy. Nie gardzi również ślimakami, małżami i pijawkami. Duże okazy potrafią zjeść nawet raka czy żabę. Polują też na inne ryby. Dzięki tak rozbudowanemu jadłospisowi, jaź jest bardzo łatwym łupem dla wędkarzy można go złapać za pomocą różnych technik: muchówki, metodą gruntową czy na spinning. Można go też złapać praktycznie na każdą przynętę. Niestety, mięso tej ryby nie jest zbyt smaczne, warto więc jazia wpuszczać z powrotem do wody. Jazia da się złowić nawet na niezbyt mocny sprzęt – największe okazy można złapać na żyłkę już o wytrzymałości do 2 kg. Najlepsze przynęty to białe i czerwone robaki, kukurydza czy poczwarki. Jaź bardzo dobrze bierze na różnego rodzaju ciasta i kawałki bułki. Doskonale sprawdzają się też larwy chruścików, jętek, a także ośliczki i kiełże.

Najlepszy obszar do łowienia jazia to rzeki o naturalnych, nieregulowanych przez człowieka brzegach. Świetne efekty można osiągnąć na tego rodzaju łowiskach, w których dochodzi często do zmiany kierunku prądu. Latem w rzekach w ciągu dnia jazie przebywają w głębokich miejscach, wieczorem przemieszczają się na płycizny, aby upolować owady. Zimą i jesienią cały czas pływają w głębokich wodach.

Dla jazia nie przewidziano okresu ochronnego, natomiast wymiar ochronny to 25 centymetrów, a limit dziennych połowów – do 10 sztuk. Rekordowy jaź złowiony w Polsce miał wagę 5,1 kg. Taką sztukę upolowano dwukrotnie – w 1973 oraz 1990 roku.

Woblery na jazia – jak wyglądają?

Woblery na jazia są raczej dosyć krótkie – nie przekraczają 2 cm. Wynika to z tego, że jazie nie mają zbyt dużego pyska, żeby połknąć dużą przynętę. Przygotowanie dobrego woblera na jazia nie jest rzeczą łatwą – mimo niedużego rozmiaru musi być odpowiednio dociążony i wyprofilowany, aby można było oddawać rzuty na duże odległości. Dobry wobler na jazia musi odpowiednio agresywnie pracować, aby zachęcić rybę do ataku, nawet w niezbyt bystrym nurcie. W innym przypadku ryba ominie przynętę. Bardzo ważne jest też samo wykonanie woblera jaziowego – jego odpowiednia barwa i podobieństwo do prawdziwej ryby w znacznym stopniu zwiększają szansę złapanie jazia.

Złoty jaź – ozdoba każdego stawu

Jaź jest też rybą dekoracyjną – w oczkach wodnych i stawach hoduje się odmianę o nazwie złoty jaź. Ciało złotego jazia jest pomarańczowe lub czerwone, brzuch zaś biały. Ta odmiana jazia nie jest łatwa w hodowli, trudno się też rozmnaża, ponieważ ma duże wymagania tlenowe. Ryba żyje od 10 do 15 lat. Co ciekawe, złoty jaź, zwany orfą, już od wieków ozdabiał stawy przylegające do dworów szlacheckich. Złoty jaź jest rybą występującą również w naturalnych zbiornikach, ale ze względu na jasną barwę i żerowanie tuż przy powierzchni, jest bardzo łatwym celem dla drapieżników i zdecydowana większość ryb tego gatunku nie dożywa wieku dojrzałego. Tarlaki w hodowli przetrzymuje się w specjalnych zbiornikach, zabezpieczonych przed naturalnymi wrogami jazia (takimi jak ptaki, wydry czy norki). Tarło jazia odbywa się w wodzie o temperaturze 3-15 stopni Celsjusza. W temperaturze wody od 8 do 12 stopni tarło trwa do 6 dni. Gdy temperatura wody jest niższa, czas trwania tarła może wynieść nawet dwa tygodnie.

Zobacz film: Dlaczego Polacy lubią łowić ryby? Źródło: Dzień Dobry TVN

Co sądzisz o tym artykule?
62
6
Wybrane dla Ciebie
Komentarze
0