Świat

Petra w Jordanii – zwiedzanie kamiennego miasta

Świat

Nick Brundle Photography/Getty Images

Petra to ruiny miasta w Jordanii wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO w 1985 roku. Jest nazywana kamiennym miastem ze względu na liczne budynki wykute w skałach. Budowniczy miasta nazywali je Rakmu, czyli "wielobarwny". Pojawia się w Starym Testamencie jako "Sela" i – być może – jako "Bosra".

Ruiny miasta Petra w Jordanii są położone w południowo-zachodniej części kraju, na półpustynnym terenie. Rocznie odwiedza je ok. pół miliona turystów. Znalazły się na liście siedmiu nowych cudów świata ogłoszonej w 2007 roku w Lizbonie.

Petra w Jordanii – historia

Kamienne miasto Petra powstało w czasach starożytnych, choć teren był zamieszkany już w paleolicie. Żyli tu myśliwi, zbieracze, koczownicy. Okresowo osiedlali się też nomadzi.

Miasto Petra zostało zbudowane przez Nabatejczyków, starożytny semicki lud z Półwyspu Arabskiego. Pierwsze wzmianki o Nabatejczykach pochodzą z IV wieku p.n.e., choć uważa się, że mieszkali na tym terenie od VI wieku p.n.e. Początkowo żyli w namiotowych obozowiskach i w jaskiniach. Dopiero później zaczęli budować domy i wykuwać budynki w skałach.

Rozkwit kamiennego miasta Petry przypada na lata między III wiekiem p.n.e. a I wiekiem n.e. W tym czasie Petra była stolicą państwa Nabatejczyków. Krzyżowały się tu dwa szlaki handlowe – z Arabii do Syrii oraz z Indii do Egiptu. Karawany zaopatrywały się w mieście w wodę i uiszczały opłaty za handel niektórymi towarami. Miasto wykute w skale miało bezpieczną lokalizację, co było nie bez znaczenia dla kupców. Szacuje się, że w tych czasach liczba mieszkańców mogła wynosić nawet 30–40 tys.

Petra była twierdzą nie do zdobycia, podbić ją próbowali m.in. Herod z Kleopatrą i cesarz Oktawian August. Później (ok. 100 roku n.e.) razem z całym królestwem nabatejskim zostało bez oporu włączone do rzymskiej prowincji jako jej stolica.

W VII wieku Petrę najechali Arabowie, a w średniowieczu zajęli ją krzyżowcy. Miasto upadło po zdobyciu przez Saladyna, a także wskutek zniszczeń po trzęsieniach ziemi.

Przez lata Petra pozostawała opuszczona, jej lokalizację znali tylko beduini. Dla Europejczyków „zaginione miasto”, o którym krążyły legendy, odkrył w roku 1812 szwajcarski naukowiec Johann Ludwig Burckhardt.

Petra – zwiedzanie kamiennego miasta

Ze względu na upalny klimat Petry, należy pamiętać o ochronie skóry, głowy i oczu przed promieniami słońca. Niezbędne będą także wygodne buty. Teren Parku Archeologicznego Petry zajmuje 264 tys. m2.

Do Petry prowadzi wąski wąwóz As-Sik. Otaczające skały są częścią masywu górskiego Dżabal asz-Szara. Okresowo przez dolinę Petry przepływa rzeka Wadi Musa.

W mieście znajdują się wykute w wapiennej, lekko różowej skale świątynie, grobowce i pałace. Były one budowane przez lud niemający własnego wypracowanego stylu architektonicznego ze względu na dotychczasowy, koczowniczy tryb życia. Można w nich zauważyć więc style egipskie, hellenistyczne, syryjskie i rzymskie. Nabatejczycy wypracowali z czasem swój własny styl, szczególnie jeśli chodzi o zdobienia.

Najciekawsze zabytki Petry:

  • Al-Chazna, czyli "Skarbiec Faraona" z I–II wieku n.e. – uważany za grobowiec, świątynię lub miejsce przechowywania dokumentów, jest najważniejszym i najpiękniejszym budynkiem miasta;
  • wykuty w skale teatr, który mieścił 6–10 tys. widzów;
  • zespół grobowców królewskich, w których nigdy nie znaleziono żadnych szczątków;
  • świątynia Kasr Bint Firaun lub świątynia Duszary, czyli "Pałac Córki Faraona";
  • Ad-Dajr, znany jako "Klasztor" ze względu na to, że początkowo w budynku funkcjonował chrześcijański klasztor, prowadzi do niego 800 kamiennych stopni;
  • · grobowiec Sekstusa Florentinusa, rzymskiego namiestnika, z II wieku n.e.

Najlepszym momentem na zwiedzanie Petry jest wczesny ranek i popołudnie – ze względu na pogodę i świetne warunki do robienia efektownych zdjęć. Rano na terenie starożytnego miasta powinno być także nieco mniej turystów.

Petra w Jordanii – ciekawostki

Miasto Petra znajduje się u stóp góry Jabal al-Madhbah. Wielu badaczy podejrzewa, że może to być biblijna góra Synaj. Wąwóz, który prowadzi do Petry, miałby powstać po tym, jak Mojżesz uderzył laską w skałę, aby napoić Izraelitów.

W Petrze znajduje się nie tylko wiele wykutych w skale budynków, ale także cały system wodociągów i cystern umożliwiających doprowadzenie wody do miasta. System hydrauliczny wykorzystywał okresowe opady i przechowywał wodę.

Według legendy w petrzańskim "Pałacu Córki Faraona" była przez jakiś czas uwięziona córka faraona. Inna legenda mówi, że w pałacu mieszkała księżniczka, która przyrzekła swoją rękę tylko temu, kto doprowadzi do budynku wodę.

Zobacz także:

Zobacz wideo: Inicjatywa, która łączy polskich przewodników na całym świecie

Pozostałe wiadomości