Psychologia

Jak rozpoznać, że ktoś kłamie?

Podobno najczęściej kłamiemy dla własnego dobra, normą są również kłamstwa altruistyczne. Takie są wyniki badań przeprowadzonych przez interdyscyplinarny zespół Instytutu Psychologii PAN. W studiu Dzień dobry TVN gościliśmy Natalię Hofman, specjalistkę w zakresie komunikacji niewerbalnej i psychologii kłamstwa.

Ciekawe wyniki badań

Do badania zaproszono 80 osób, które przez tydzień odnotowywały w dzienniczkach wszystkie trwające więcej niż 10 minut interakcje z innymi ludźmi. Badani zostali poproszeni również o to, by spisywali wszystkie swoje kłamstwa. Dzięki eksperymentowi, polskim psychologom udało się zebrać w sumie ok. 400 kłamstw. Wychodzi, więc, że średnio badani dopuszczali się ok. 0,75 kłamstwa dziennie (w ciągu 4 dni kłamali, więc średnio 3 razy).

Dla porównania w amerykańskich badaniach średnia była wyższa - kłamstwa zdarzały się - w zależności od grupy badanych 1 - 2 razy dziennie.

>>> Zobacz też: Międzynarodowy Dzień Bez Kłamstwa. A Ty, jak często kłamiesz?

Kłamiemy dla własnego dobra i altruistycznie

Kłamstwa można podzielić na dwa rodzaje kłamstwa egoistyczne i altruistyczne. Każde z nich dzieli się też - ze względu na motywację - na te przynoszące korzyści albo chroniące status quo.

Bazując na przeprowadzonych badaniach można wywnioskować, że kłamiemy w co czwartej rozmowie.

Muszę przyznać, że każdy kłamie i robi to kilka razy w ciągu dnia, ale w większości to są te białe kłamstwa. Czyli te wypowiadane dla czyjegoś dobra. To nie są kłamstwa intencjonalne i egoistyczne, tylko te altruistyczne.

-zaznaczyła psycholog.

Co ciekawe okazuje się, że mężczyźni częściej kłamią dla dobra własnego interesu. Z kolei Kobiety, by chronić kogoś bliskiego.

>>> Zobacz też: Czego nie warto mówić swojemu partnerowi?

Więcej kłamią osoby, które pracują z ludźmi. To naturalne, gdyż przebywanie w otoczeniu ludzi sprzyja interakcji i mamy więcej okazji, aby skłamać.

- dodała psycholog.

Jak rozpoznać, że ktoś kłamie?

Jeżeli chcemy rozpoznać kłamcę, musimy zbudować pewien punkt odniesienia. Są to normalne i naturalne zachowania, w tym gestykulacja i sposób mówienia, jaki towarzyszy każdemu, kiedy nie czuje się zagrożony. Twarz może zdradzać udawane emocje, dzieje się tak dzięki mikromimice.

Można wyróżnić kilka uniwersalnych zachowań, które zwiastują kłamstwa. Są to między innymi: dotykanie okolic ust lub nosa, szyi. O kłamstwie może też świadczyć zamknięta postawa połączona ze zrobieniem kroku do tyłu.

>>> Zobacz też: Ilona Ostrowska: "Jak kłamię, to gestykuluję".

Co sądzisz o tym artykule?
56
5
Wybrane dla Ciebie
Komentarze
0