Terapia grupowa przeciwstawiana jest terapii indywidualnej. Jest ona niezwykle powszechna i często stosowana. I choć wiele osób jest zdania, że terapia indywidualna jest lepsza, to jednak kontakt z grupą i z osobami przeżywającymi podobne problemy okazuje się dla wielu niezwykle cenny.

Nie ma żadnych wątpliwości, że kontakt pomiędzy terapeutą a pacjentem podczas terapii indywidualnej jest bardzo ważny. W terapii grupowej niezwykle istotny staje się kontakt pomiędzy uczestnikami grupy – to oni wzajemnie się uczą i dają sobie wsparcie. Na czym polega psychoterapia grupowa i czy jest skuteczna? Przekonajmy się!

Terapia grupowa – na czym polega?

Na terapii grupowej spotykają się osoby z podobnymi problemami. Mogą one swobodnie rozmawiać o tym, co jest dla nich ważne i trudne, dzielą się swoimi doświadczeniami i zmaganiami. Nad porządkiem oraz odpowiednim przebiegiem terapii czuwa oczywiście psychoterapeuta. Możliwość kontaktu z innymi, którzy posiadają podobne problemy, okazuje się w niektórych przypadkach niezwykle korzystna i stanowi efektywną formę leczenia. Jak liczne są grupy? Najczęściej grupy mają od 7 do 13 uczestników, jednak może się zdarzyć, że grupy będą nieco większe. Spotkania odbywają się raz lub dwa razy w tygodniu. Jeżeli terapia grupowa odbywa się w szpitalu lub ośrodku, wtedy spotkania mogą być znacznie częstsze – nawet codzienne.

Terapia grupowa – nerwica , depresja są stanami, które mogą być przepracowane na terapii grupowej. Należy pamiętać jednak o tym, że taka decyzja powinna zostać podjęta wspólnie z terapeutą. Może bowiem okazać się, że w konkretnym przypadku znacznie więcej można osiągnąć podczas terapii indywidualnej.

Rodzaje psychoterapii grupowej

Psychoterapię grupową można podzielić na dwa rodzaje: terapię w grupach zamkniętych oraz terapię w grupach otwartych.

Terapia w grupach zamkniętych – do grupy należą konkretne osoby, które rozpoczynają terapię w tym samym czasie i w tym samym czasie ją kończą. Czas pracy i częstotliwość spotkań jest ustalona, a intensywność pracy jest większa aniżeli w grupach otwartych.

Terapia w grupach otwartych – nie ma wyznaczonego początku ani końca terapii. W każdej chwili mogą dołączyć do niej nowe osoby. Zajęcia nie mają dużej intensywności, są jednak niezwykle istotne i często stanowią ważną formę wsparcia.

Terapia grupowa dla dzieci

Decyzja o możliwości prowadzenia terapii grupowej z danym dzieckiem nie zapada natychmiast. Powinna być ona poprzedzona indywidualnym spotkaniem lub kilkoma spotkaniami z dzieckiem. Wtedy dopiero terapeuta, poznając dokładnie problemy dziecka, może podjąć decyzję o włączeniu go do terapii grupowej. Podejmując decyzję, psychoterapeuta bierze pod uwagę zarówno trudności dziecka, jak i predyspozycje indywidualne.

Terapie grupowa dla dzieci proponowana jest przede wszystkim dzieciom cierpiącym na autyzm, zaburzenia emocjonalne, lęki, wycofanie. Jednak najważniejsze jest zaklasyfikowanie małego pacjenta do odpowiedniej grupy.

Podczas zajęć w grupie terapeuta stara się wypracowywać odpowiednie zachowania poprzez trening umiejętności społecznych – ale nie tylko. Na zajęciach grupowych bardzo ważną rolę pełnią relacje, a niekiedy również naturoterapia.

Nie każde dziecko będzie odnajdywało się w terapii grupowej, podobnie jak nie każdemu dziecku będzie odpowiadała terapia indywidualna. Dlatego to na rodzicach często spada bardzo ważna rola – obserwatora dziecka. Jeżeli zaobserwuje on, że dziecko bardzo źle znosi terapię, powinien zasygnalizować terapeucie podjęcie najodpowiedniejszych kroków. Dziecko, pomimo kłopotów, trudności i niepokojów nie powinno być wyłączone z dyskusji o tym, co jest dla niego najlepsze. Jest to szczególnie ważne w okresie młodzieńczego buntu.

Zobacz film: Spektakl, który łączy sztukę z terapią. Źródło: Dzień Dobry TVN.

Terapia grupowa dla dzieci – dlaczego jest polecana?

Terapia grupowa dla dzieci jest bardzo często polecana. Dlaczego? Ponieważ dzieci i młodzież mogą wynieść z takiej terapii wiele pozytywnych doświadczeń:

· zdobywanie umiejętności koniecznych do rozumienia postaw i zachowań innych osób,

· zdobywanie wiedzy o własnych zachowaniach i o ich konsekwencjach,

· poznanie nowych reakcji na problemy i sytuacje do tej pory obce,

· możliwość okazania lub przyjęcia takich uczuć, jak akceptacja, wsparcie.

Uwaga! Jeżeli obserwujesz u swojego dziecka zachowania niepokojące, które mogą świadczyć o tym, że dziecko przeżywa coś z czym sobie nie radzi, a Ty nie potrafisz mu pomóc, warto skonsultować się ze specjalistą. Może okazać się, że dziecko ma tylko obniżony nastrój – to może zdarzyć się to każdemu. Często jednak niepokojące zachowania mogą być objawami bardziej złożonych problemów. Im wcześniej terapeuta zacznie pracę z dzieckiem, tym lepiej dla prawidłowego rozwoju małego pacjenta.

Co sądzisz o tym artykule?
74
7
Wybrane dla Ciebie
Komentarze
0