Nieu­le­czalne cho­roby – czy można się przed nimi ustrzec?

kobieta w szpitalu
Nieu­le­czalne cho­roby – jak się przed nimi ustrzec?
Źródło: Stígur Már Karlsson Heimsmyndir/Getty Images
Mimo ogrom­nego i szyb­kiego postępu medy­cyny na prze­strzeni kil­ku­dzie­się­ciu ostat­nich lat ludzie na całym świe­cie wciąż zapa­dają na nie­ule­czalne cho­roby. Nie­stety wielu z tych scho­rzeń nie można unik­nąć. Wciąż nie­znane są dokładne przy­czyny ich poja­wie­nia się i roz­woju w orga­ni­zmie.
Kluczowe fakty:
  • Choć medycyna rozwija się bardzo szybko wciąż są schorzenia, którymi nie potrafi sobie radzić.
  • Trzeba podkreślić, że nie każda choroba nieuleczalna jest śmiertelna.
  • Niektóre tego typu schorzenia są zapisane w w naszych genach i nie da się ich uniknąć.

Dalsza część tekstu znajduje się poniżej.

Klatka kluczowa-39584
Choroba Parkinsona u młodych osób - napisy
Źródło: Dzień Dobry TVN

Warto zazna­czyć, że nie każda cho­roba nie­ule­czalna jest śmier­telna. Udało się opra­co­wać leki pozwa­la­jące na zła­go­dze­nie obja­wów i skut­ków, co pozwala cho­rym na prze­ży­cie wielu lat.

Nieu­le­czalne cho­roby neu­ro­lo­giczne

Wśród nie­ule­czal­nych cho­rób neu­ro­lo­gicz­nych powszech­nie znane są: cho­roba Alzhe­imera oraz Par­kin­sona. Pierw­sza z nich jest neu­ro­de­ge­ne­ra­cyjną cho­robą mózgu, doty­ka­jącą naj­czę­ściej osoby po 65. roku życia. Wraz z jej postę­pem cho­remu doskwie­rają kło­poty z pamię­cią, dez­orien­ta­cja w cza­sie i prze­strzeni, problemy z pro­wa­dze­niem zwy­kłego, codzien­nego życia. Poja­wić mogą się zabu­rze­nia lękowe i depre­syjne. Z kolei cho­roba Par­kin­sona to cho­roba zwy­rod­nie­niowa ośrod­ko­wego układu ner­wo­wego. Również jest uwa­żana za scho­rze­nie doty­ka­jące osoby w pode­szłym wieku. Jej obja­wami są wol­niej­sze ruchy, drże­nie spo­czyn­kowe (np. dłoni), sztyw­ność mię­śni i sta­wów. Ist­nieją leki pozwa­la­jące opóź­nić symp­tomy tej nie­ule­czalnej cho­roby. Dowie­dziono, że dużą rolę w pro­fi­lak­tyce cho­roby Par­kin­sona odgrywa dieta – co cie­kawe, jedze­nie jed­nego jabłka dzien­nie zmniej­sza ryzyko zacho­ro­wa­nia. Dobrze spraw­dza się także dieta śród­ziem­no­mor­ska, bogata w wita­miny B6, C, E i anty­ok­sy­danty. Powinno się natomiast uni­kać nabiału i tłu­stego mięsa.

Kolejną nie­ule­czalną cho­robą neu­ro­lo­giczną jest plą­sa­wica Hun­ting­tona. To scho­rze­nie dzie­dzi­czone gene­tycz­nie, dla­tego nie spo­sób go unik­nąć. Cechują je nie­sko­or­dy­no­wane ruchy, drże­nie koń­czyn, trud­no­ści z mową i poły­ka­niem, a także zabu­rze­nia psy­chiczne. Ostat­nim z najczęstszych nie­ule­czal­nych scho­rzeń neu­ro­lo­gicz­nych jest stward­nie­nie roz­siane. To cho­roba układu ner­wo­wego, którą cechują: zmiany czu­cia, osła­bie­nie mię­śni, pro­blemy z mową i widze­niem, stały ból koń­czyn. Nie odkryto przy­czyn tego scho­rze­nia.

Nieu­le­czalne cho­roby wene­ryczne

Przed nie­ule­czal­nymi cho­robami prze­no­szo­nymi drogą płciową można chro­nić się w bar­dzo pro­sty spo­sób – uni­ka­jąc przy­pad­ko­wych sto­sun­ków sek­su­al­nych bez zabez­pie­cze­nia i nie korzy­sta­jąc z cudzych przy­bo­rów higie­nicz­nych (ręcz­ni­ków, gąbek, mydła itd.). Naj­czę­ściej spo­ty­kaną nie­ule­czalną cho­robą tego typu jest opryszczka narzą­dów płcio­wych. Nie daje ona obja­wów natych­miast po zaka­że­niu. Wirus HSV pozo­staje w orga­ni­zmie zaka­żo­nego i uak­tyw­nia się, gdy docho­dzi do spadku odpor­no­ści lub zmian hor­mo­nal­nych. Do nie­ule­czal­nych cho­rób wene­rycz­nych zali­czyć można także wirus HIV oraz AIDS. Mimo że sto­sunki sek­su­alne są tylko jedną z wielu dróg zaka­że­nia, naj­czę­ściej docho­dzi do niego wła­śnie w taki spo­sób. Cho­roba przez wiele lat może nie dawać żad­nych obja­wów. Począt­kowo cho­ry szybciej się męczy, doskwierają mu bóle głowy, a w zaawan­so­wa­nym stadium docho­dzi do powięk­sza­nia się węzłów chłon­nych i znacz­nego upo­śle­dze­nia odpor­no­ści.

Nieu­le­czalne cho­roby psy­chiczne

Co cie­kawe, więk­szość cho­rób psy­chicz­nych można sku­tecz­nie leczyć. Inaczej to wygląda w przy­padku schi­zo­fre­nii. Chociaż dowie­dziono, że przy­czyną cho­roby jest wydzie­lana w nadmia­rze dopa­mina w jed­nej czę­ści mózgi i brak tego neu­ro­prze­kaź­nika w dru­giej, nie spo­sób w pełni wyle­czyć schi­zo­fre­nię. Za nie­ule­czalną cho­robę psy­chiczną można uznać rów­nież zabu­rze­nie roz­wo­jowe, jakim jest upo­śle­dze­nie inte­lek­tu­al­nie. Nie ma moż­li­wo­ści wyle­cze­nia go, jed­nak tera­pia pod­jęta we wcze­snym dzie­ciń­stwie pozwala cho­rym na pro­wa­dze­nie nor­mal­nego życia.

Nieu­le­czalne cho­roby gene­tyczne

Wśród cho­rób nie­ule­czal­nych wiele z nich dzie­dzi­czy się gene­tycz­nie. Nie­możliwe jest ustrze­że­nie się przed nimi – rodzice cho­ru­jący na tego typu scho­rze­nie powinni mieć świa­do­mość, że mogą prze­ka­zać je swoim dzie­ciom. Bar­dzo znaną nie­ule­czalną cho­robą tego typu jest wro­dzona łam­li­wość kości wywo­łana zabu­rze­niami w budo­wie kola­genu. Wśród tego typu scho­rzeń warto wymie­nić także cho­robę Fabry­’ego spo­wo­do­waną nie­do­bo­rem α-galak­to­zy­dazy, która dopro­wa­dza do zabu­rze­nia pracy m.in. mózgu, nerek i serca. Gene­tycz­nie dzie­dzi­czone mogą być rów­nież dys­tro­fie mię­śniowe pole­ga­jące na stop­nio­wym osła­bie­niu i zaniku mię­śni oraz dys­pla­zja Lewan­dow­sky’ego-Lutza, czyli cho­roba, w któ­rej skóra pokrywa się ona naro­ślami przy­po­mi­na­ją­cymi korę drzewa.

Zobacz także:

Czytaj także: