Ta rasa psów często mylona jest z owczarkiem szkockim collie. Poznajcie shelite

Dalsza część artykułu znajduje się pod materiałem wideo

Owczarek szetlandzki to niewielki pies pasterski wyglądem przypominający rasę collie. Był pierwotnym psem wikingów, z którymi przybył na ziemie Wielkiej Brytanii. Znany jest też pod nazwami Sheltie, Shetland, Sheepdog lub Shetland Collie. Piesek osiąga maksymalną wysokość 40 cm w kłębie i wagę 10 kg. Długość życia czworonoga wynosi 15 lat. Jest psem stworzonym do stróżowania i pilnowania stada, ale równie doskonale odnajduje się jako pupil do towarzystwa. Cena owczarka szetlandzkiego wynosi od 4,5 tyś zł do nawet 7 tyś zł.

Historia rasy Sheltie

Owczarek szetlandzki pochodzi z archipelagu Wysp Szetlandzkich, na które przybył około 800 roku. Wywodzi się z Norwegii, gdzie był psem wikingów, z którymi przybył do Wielkiej Brytanii podczas prowadzonych przez nich odkryć innych lądów. Od samego początku wykorzystywany był jako zaganiający pies pasterski. Również na ziemiach szkockich szybko zdobył uznanie wśród hodowców owiec i bydła.

Wzrost popularności Sheltie przypada na XIX i XX wiek, kiedy zapanowała moda na małe i miniaturowe pieski. Ostateczny wygląd owczarka uzyskano poprzez krzyżowanie ras papillona, king charlesa spaniela, miniaturowego szpica pomeraniania i collie. Początkowo rasa nosiła nazwę Shetland collie, jednak w 1914 roku zmieniono ją na używaną do dziś Sheltie. Przez FCI rasa została uznana w 1919 roku.

Owczarek szetlandzki występuje w kilku umaszczeniach:

• blue merle (marmurkowy),
• śniady (w odcieniu jasnego beżu, z białymi lub czarnymi łatami),
• tricolor (w odcieniach czarnym, białym i beżowym),
• bicolor (w odcieniu biało-czarnym).

Bądź na bieżąco:

Cenny towarzysz aktywnych rodzin - chart hiszpański. Oto niezwykle rzadka rasa psów w Polsce

Myślisz, że ich chrapanie jest urocze? Te rasy psów walczą o każdy oddech

Newsy

Podenco z Ibizy – historia powstania rasy, charakter, choroby. Co warto wiedzieć o przedstawicielach rasy?

Owczarek szetlandzki – usposobienie i charakter rasy

Owczarek szetlandzki to pewny siebie, energiczny i bardzo przyjazny towarzysz domu. Lubi ruch i zabawę i pod tym względem jest wymagający. Zadowoli się krótkim spacerem na smyczy, pod warunkiem, że ten będzie urozmaicony chociażby o zabawę z piłką. Hodowla owczarka szetlandzkiego to doskonałe rozwiązanie dla rodzin z dziećmi, z którymi sheltie się chętnie bawi. Jednak nie powinien być pozostawiany sam z kilkulatkami, które mogą być odrobinę niedelikatne w stosunku do czworonoga.

Ponadto doskonale odnajduje się w towarzystwie innych psów. Owczarek uwielbia pieszczoty i często sam się ich domaga. Szybko i mocno przywiązuje się do domowników, i chętnie spędza z nimi czas, nikogo nie faworyzując. Nie lubi być sam, dlatego nawet odpoczywając i drzemiąc, chce być w pobliżu człowieka.

Wobec obcych pupil jest nieufny i wycofany. Trzymając dystans, powoli nabiera zaufania. Szetland jest doskonałym stróżem, a zbliżające się niebezpieczeństwo alarmuje bardzo głośnym szczekaniem. Łatwo dostosowuje się do różnych warunków, dlatego z powodzeniem może być trzymany również w bloku.

Podczas spacerów Sheltie nie lubi i nie powinien być prowadzony na smyczy. Jest inteligentnym psem i nawet puszczony wolno nie oddali się od właściciela. Przyjazny charakter owczarka został doceniony także przez psychologów, którzy wykorzystują go w dogoterapii.

Szkolenie owczarków szetlandzkich

Szczeniaki owczarka szetlandzkiego są bystre i bardzo chętnie się uczą. Szybko przyswajają nową wiedzę, dlatego szkolenie psów jest krótkie. Sheltie wymaga nauczyciela opanowanego i doświadczonego. Początkowo szczeniaki mogą być wycofane i lękliwe, niewskazany jest więc podniesiony głos lub krzyk. Owczarek szybko się nudzi i wymaga urozmaiconych lekcji. Dorosłe psy niekiedy mogą przejawiać skłonność do dominacji, szczególnie w stosunku do innych, słabszych zwierząt. Dlatego podczas szkolenia niezbędna jest ich socjalizacja z psami i kotami.

Zdrowie i pielęgnacja Sheltie

Owczarki szetlandzkie to zdrowa i odporna na choroby rasa. Nie straszne są im też niekorzystne warunki atmosferyczne. Dzięki grubej sierści pieski nie marzną szybko i chętnie bawią się w głębokim śniegu. Latem natomiast włos okrywowy chroni owczarki przed przegrzaniem i ostrym słońcem.

Niektóre osobniki mogą być obciążone chorobami oczu, dlatego wskazane są regularne kontrole wzroku pupila. Dieta owczarka szetlandzkiego powinna być zbilansowana i zawierać produkty o wysokiej jakości. Pies ma skłonność do tycia i jest łakomczuchem. Często uparcie domaga się jedzenia, mimo iż nie jest głodny. Powinien więc być karmiony małymi porcjami podawanymi o stałych porach. Z diety należy wykluczyć produkty z wysoką zawartością tłuszczu i białka. W żywieniu owczarka nie powinno zabraknąć pokarmu bogatego w wapń, kwasy tłuszczowe i biotynę.

Pielęgnacja pieska jest wymagająca, gdyż obficie gubi on sierść. Puszyste włosy powinny być dokładnie czesane, ponieważ mają tendencję do szybkiego kołtunienia się i zbijania. Do tego niezbędne jest używanie dwóch szczotek – metalowej do rozczesania sierści i z naturalnym włosiem, by nadać jej puszystości i jedwabistości. Raz na jakiś czas Sheltie powinien być również kąpany, a następnie suszony suszarką do włosów. Od czasu do czasu wskazane jest też delikatne przycinanie sierści w okolicach uszu.

Zobacz także:

• Mały pies z wielkim charakterem. Behawiorysta zdradza tajemnice rasy chihuahua
• Ta rasa psów jest niebezpieczna. Od Nowego Roku wprowadzono zakaz hodowli
• Łajka zachodniosyberyjska - skąd wzięła się ta rasa? Co warto wiedzieć o tym psiaku?