- Kwiat haworsja - cechy charakterystyczne gatunku.
- Haworsje – jakie gatunki są najpopularniejsze?
- Uprawa sukulentów - co warto wiedzieć?
- Pielęgnacja i uprawa haworsji - najważniejsze aspekty.
Dalsza część artykułu pod materiałem wideo
Haworsja to roślina, którą powinien posiadać w swojej kolekcji każdy wielbiciel sukulentów. Gatunek charakteryzuje się łatwością uprawy, a przy tym jest naprawdę wyjątkowy. Walory estetyczne mają przede wszystkim liście rośliny, choć w przypadku niektórych odmian od czasu do czasu można zaobserwować kwitnienie. Szukasz nietypowej rośliny do swojej kolekcji sukulentów? Z pewnością nie pożałujesz zakupu haworsji. Kupując jej sadzonki, możesz stworzyć niepowtarzalny miniogród na swoim parapecie czy balkonie. Zobacz, czym różnią się poszczególne gatunki haworsji oraz poznaj ich specyfikę.
Kwiat haworsja - cechy charakterystyczne gatunku
Podstawową cechą charakterystyczną haworsji, jak i innych sukulentów, jest zdolność do gromadzenia zapasów wody. Dzięki takiej umiejętności rośliny są w stanie przeżyć w naturalnych warunkach nawet długie okresy bezdeszczowe. Nadmiar wody haworsje odkładają w swoich mięsistych i grubych liściach.
Poszczególne gatunki haworsji różnią się między sobą nie tylko wyglądem, ale również okresem wegetacji i spoczynku. W przypadku większości roślin okres bezdeszczowy jest dla nich równoznaczny z okresem spoczynku, kiedy to wykorzystują uzbierane wcześniej zapasy wody. Egzemplarze posiadające niewielkie kremowe brodawki na liściach są podobne do pozostałych roślin pokojowych doniczkowych, których termin intensywnego wzrostu przypada na cieplejsze miesiące (od wiosny do jesieni). Z kolei haworsje o gładkich liściach w okres wegetacji wchodzą późną jesienią oraz zimą.
Haworsje – jakie gatunki są najpopularniejsze? Uprawa sukulentów
Wśród popularnych gatunków haworsji można wyróżnić haworsję cooperi, haworsję pasiastą, haworsję truncata oraz haworsję limfolię.
Haworsja pasiasta charakteryzuje się ciemnozielonymi liśćmi, w całości pokrytymi białymi brodawkami, które z daleka przypominają wybarwione prążki. Roślina dorasta przeważnie do 15 cm wysokości, po czym zaczyna rozrastać się na boki. Liście gatunku mają trójkątny kształt i tworzą rozetę. W okresie letnim haworsja pasiasta może zakwitać, nie zwiększa to jednak jej walorów estetycznych – kwiaty są niewielkie, dość niepozorne. Wśród najciekawszych odmian haworsji pasiastej warto wspomnieć o ‘Big Band’ o ciemnozielonych liściach w nieregularne, białe paski oraz o odmianie ‘Alba’ z gęstym pokrojem i licznie występującymi białymi brodawkami, zasłaniającymi zielone części rośliny.
Haworsja truncata swoim wyglądem przypomina kaktusa. Ma nieregularne, uniesione w górę liście o delikatnie zakrzywionej formie. Wszystkie liście są ciemnozielone, wyróżniają się jednak nietypowym zakończeniem – są płaskie i sprawiają wrażenie przeciętych w połowie.
Haworsja limfolia ma nielicznie występujące białe brodawki, liście w kilku odcieniach zieleni i gęsty pokrój. Białe kwiaty mogą pojawić po kilku latach starannej uprawy.
Haworsja cooperi osiąga maksymalnie do 10 cm wysokości. Ma szpiczaste, ostro zakończone liście w kolorze jasnozielonym, miejscami są nawet przezroczyste.
Pielęgnacja i uprawa haworsji - najważniejsze aspekty
Odpowiednio wybrane stanowisko dla haworsji to nie tylko kwestia uprawy, ale także pielęgnacji rośliny. Egzemplarze rosnące w pełnym słońcu są często mniej odporne na choroby. Jeśli na roślinie zaczynają pojawiać się czerwone plamy, które stopniowo zajmują coraz większą powierzchnię liści, oznacza to, że doniczka została postawiona w miejscu zbyt nasłonecznionym. Mocne słońce powoduje, że roślina zaczyna odkładać w swoich tkankach barwniki roślinne, co z kolei powoduje niedobór chlorofilu. Jedynym rozwiązaniem, które umożliwi powrót rośliny do jej naturalnego wyglądu, jest przeniesienie jej do cienia. Po jakimś czasie wszystko powinno wrócić do normy.
Podlewanie haworsji to również kluczowy punkt prawidłowej pielęgnacji. Choć roślina jest typowym sukulentem, w warunkach domowych nie warto dopuszczać do sytuacji, w których ziemia nie jest podlewana przez kilkanaście dni. Należy zadbać o umiarkowanie wilgotną glebę przez cały okres wiosenny i letni, a następnie stopniowo ograniczać podlewanie. W okresie spoczynku, który u większości kwiatów przypada na zimę, doniczkę warto przenieść do pomieszczenia o temperaturze około 10–14℃. W tym czasie warto zmniejszyć także częstotliwość podlewania, nawet do dwóch razy w miesiącu.
Podczas intensywnego wzrostu sadzonek warto wspomagać je odpowiednimi nawozami. W tym celu najczęściej stosuje się specjalne nawozy do sukulentów, które chronią je przed chorobami i pomagają zachować piękny wygląd.
Zobacz także:
- Warunki uprawy i odmiany sansewierii
- Róża pustyni - efektowny sukulent do domowej uprawy. Jak o nią dbać?
- Kwiaty w małym mieszkaniu. Specjalistka podpowiada, które rośliny sprawdzą się najlepiej