- Wodobrzusze to sytuacja, gdy w jamie brzusznej gromadzi się płyn.
- Objaw ten pojawia się m.in. u niedożywionych zwierząt lub tych, które mają chorą wątrobę albo nerki.
- Przyczynę gromadzenia się płynu ustala się w oparciu o badanie USG oraz badanie krwi lub moczu.
Dalsza część tekstu znajduje się poniżej.
Otrzewna jest błoną surowiczą, która wyścieła od środka ścianę brzucha i pokrywa niektóre narządy (np. większość wątroby). Jelita są zawieszone na fałdach otrzewnej, które tworzą krezkę jelitową. Otrzewna wydziela niewielkie ilości płynu surowiczego, którego obecność w jamie brzusznej jest normalnym zjawiskiem. Dzięki niemu utrzymywana jest jej właściwa wilgotność, co umożliwia swobodne poruszanie się narządów względem siebie (np. przemieszczanie się pętli jelitowych). Nadmiar płynu w jamie otrzewnej nazywany jest wodobrzuszem lub puchliną brzuszną.
Jakie są przyczyny wodobrzusza u kotów?
Wodobrzusze u kotów polega na związanym z chorobą gromadzeniu się płynu w jamie otrzewnej. Przyczyną takiego stanu są zwykle schorzenia przewlekłe, wynikające z niewydolności lub marskości (zmian zwłóknieniowo-zanikowych) narządów jamy brzusznej albo z zaburzeń krążenia.
Wodobrzusze (szczególnie u starego kota) może być wywołane m.in. przez choroby układu sercowo-naczyniowego. Przewlekłe zmiany chorobowe w płucach mogą powodować przeciążenie prawej komory serca, którego skutkiem są wodobrzusze i uogólnione obrzęki.
Inną częstą przyczyną wodobrzusza u kotów są zaburzenia gospodarki białkowej lub elektrolitowej. Mogą one wynikać z:
- ciężkiego niedożywienia;
- zaburzeń wchłaniania jelitowego (np. przy przewlekłych chorobach zapalnych);
- chorób wątroby;
- niewydolności lub kłębuszkowego zapalenia nerek (które prowadzi do intensywnej utraty białek z moczem).
Przyczyną takich zmian mogą być przebyte choroby wirusowe, bakteryjne albo zmiany zanikowe związane z wiekiem. Objaw ten bywa powikłaniem niektórych chorób pasożytniczych lub złośliwych guzów jamy brzusznej. Wodobrzusze u młodego kota może wynikać z wad rozwojowych serca, naczyń krwionośnych czy narządów jamy brzusznej.
Objawy wodobrzusza u kota
Podstawowym objawem wodobrzusza u kota jest powiększenie się obwodu brzucha. Charakterystyczną cechą jest jego kulisty kształt. Dolna część ciała staje się obwisła, podczas gdy boki się zapadają. Powłoki brzucha są napięte, kot może bronić się przed jego dotykaniem i uciskaniem ucieczką, agresją, przeraźliwym miauczeniem. Zwierzę jest zazwyczaj ociężałe, mało aktywne, dużo śpi. Niechętnie spożywa posiłki, jednorazowo zjada mniejsze niż zwykle porcje. Może często zwracać, zwykle bezpośrednio po jedzeniu.
W przypadku nowotworów lub przewlekłych chorób związanych z utratą białka widać zmatowienie i przerzedzanie się sierści oraz wyraźną utratę masy ciała (co jeszcze bardziej uwidacznia powiększony brzuch). Przy znacznym wodobrzuszu u kota może pojawić się widoczna duszność, nawet w spoczynku.
Jak rozpoznać wodobrzusze u kota?
Wodobrzusze u kota może zostać wstępnie rozpoznane już po pierwszym badaniu przez doświadczonego weterynarza. Potwierdzenie uzyskuje się dzięki wykonaniu badania ultrasonograficznego jamy brzusznej, które pozwala nie tylko na potwierdzenie obecności płynu w jamie otrzewnej i oszacowanie jego ilości, ale również na ocenę stanu narządów wewnętrznych (przede wszystkim wątroby i nerek) czy uwidocznienie guza nowotworowego. Wskazane może być wykonanie zdjęć radiologicznych brzucha i klatki piersiowej.
Przyczynę wodobrzusza u kota pozwalają szczegółowo określić badania krwi i moczu oraz, jeśli to konieczne, ocena płynu pobranego w trakcie diagnostycznego nakłucia jamy brzusznej.
Leczenie wodobrzusza u kota
Leczenie wodobrzusza u kota składa się z dwóch elementów. Terapia objawowa ma przynieść zwierzęciu ulgę, zmniejszyć jego dolegliwości i w miarę możliwości przywrócić mu sprawność. W tym celu można odessać część zalegającego w jamie brzusznej płynu przez nakłucie jej ściany albo podawać środki moczopędne (co może czasowo zmniejszyć wodobrzusze). Kot powinien otrzymywać pożywienie o zwiększonej zawartości białka i witamin. W razie potrzeby stosuje się leki przeciwwymiotne, rozkurczowe lub przeciwbólowe.
Działania objawowe będą przynosiły krótkotrwały efekt, jeśli nie będzie towarzyszyła im terapia przyczynowa – leczenie głównej choroby powodującej powstawanie wodobrzusza u kota. Konieczne może być podawanie leków antybiotykowych, przeciwzapalnych, poprawiających krążenie, a w niektórych przypadkach – nawet zabieg chirurgiczny.
Rokowanie w przypadku kota z wodobrzuszem
U kota wodobrzusze powstaje najczęściej jako efekt schorzeń przewlekłych, będących w fazie znacznego zaawansowania, co pogarsza możliwości zahamowania postępu choroby i poprawy stanu zdrowia zwierzęcia. Jednak niektóre schorzenia pozwalają na uzyskanie dość szybkiego i trwałego efektu. Warunkiem wyleczenia jest podjęcie kompleksowego i konsekwentnego leczenia, które powinno być wspomagane dietą i zapewnieniem czworonożnemu pupilowi jak najlepszej opieki.
Zobacz także:
- Wypuszczasz kota samopas? Może być tak samo chory jak bezdomny
- Dlaczego niedźwiedzie podchodzą do zabudowań i jak sobie z nimi radzić? "Rozwiązanie jest proste"
- Sarna wbiegła do sklepu odzieżowego. "To trwało kilka dobrych minut"