Ten mały piesek jest bardzo przyjazny i sympatyczny. Co warto wiedzieć o charciku włoskim?

Charcik włoski
Ten mały piesek jest bardzo przyjazny i sympatyczny. Co warto wiedzieć o charciku włoskim?
Źródło zdj. gł.: GettyImages
Dodaj do preferowanych źródeł w Google
Charcik włoski to pies bardzo podobny do innych przedstawicieli grupy chartów, jednak wyróżnia się mniejszymi gabarytami. Prawdopodobnie małe charty, zwane obecnie charcikami włoskimi, są jedną z najstarszych ras psów. Jak wygląda i jaki charakter ma charcik włoski?

Dalsza część artykułu pod materiałem wideo

Największy pies, największe wyzwania?
Największy pies, największe wyzwania?
Źródło: Dzień Dobry TVN
Artykuł w skrócie:
  • Charcik włoski to pies faraonów? Oto historia rasy.
  • Współczesne występowanie charcików włoskich.
  • Wygląd i zdrowie charcików włoskich.
  • Jaki charakter mają charciki włoskie?

Charciki włoskie to nieduże psy, które osiągają ok. 4 kg wagi. Pod względem wyglądu nie różnią się zbyt od innych przedstawicieli tej rasy. Hodowli charcików włoskich jest wiele, ale ceny za psa z rodowodem zaczynają się dopiero od poziomu ok. 2500 zł. Warto jednak zdecydować się na tę rasę, która ma bardzo długą i bogatą historię.

Charcik włoski - pies faraonów? Historia rasy

Charcik włoski jest psem o żywiołowym temperamencie i silnym instynkcie myśliwskim. To właśnie do polowań charty były wykorzystywane na przestrzeni wieków. Historia tej rasy jest niezwykle długa – niektórzy badacze wskazują, że małe charty żyły już w epoce brązu. Charty o mniejszych rozmiarach niż inni reprezentanci tej grupy psów występowały w starożytnej Grecji i Egipcie. Potwierdziły to badania archeologiczne. Szkielet małego, ale dorosłego charta, odpowiadającego współczesnym wzorcom charcików włoskich, odnaleziono w egipskim grobowcu królowej Her-Neit z około 3000 lat p.n.e. Sądzi się, że charciki włoskie mają we krwi geny chartów egipskich, współcześnie oficjalnie klasyfikowanymi pod nazwą „pies faraona”.

Charciki służyły do polowań, ale były także ozdobą dworów królewskich, o czym świadczy nie tylko przypadek szkieletu odnalezionego w grobie egipskiej królowej. W średniowieczu charciki włoskie występowały na wielu dworach europejskich. Prawdopodobnie zawdzięczały to m.in. mniejszym rozmiarom, pozwalającym na swobodne trzymanie ich na kolanach, jak i dumnemu, pełnemu elegancji wyglądowi. Król Karol IX, przykładowo, słynął z hodowli charcików włoskich. Na swym dworze posiadał ich aż 36 sztuk. Innymi znanymi entuzjastami tej rasy psów byli Henryk VIII, Karol I i Fryderyk Wielki, władca Prus.

Za czasów średniowiecza i nowożytności wyższej kasty mieszczanie, którzy zajmowali się polowaniami, często decydowali się na zakup charcików. Psy tej rasy doskonale sprawdzały się w polowaniach na zające, króliki, kuropatwy i małe ptaki. Jako bardziej ekskluzywne psy do towarzystwa, przeznaczone już dla szerszych grup społecznych, charciki włoskie zyskały popularność na początku XX wieku. Warto jednak odnotować, że to właśnie w tym okresie liczba charcików włoskich zmalała w porównaniu z poprzednimi wiekami.

Współczesne występowanie charcików włoskich

Charcik włoski to rasa psów z rodowodami, klasyfikowana bodajże przez wszystkie związki kynologiczne, w tym rzecz jasna również przez największą organizację – Międzynarodową Federację Kynologiczną (FCI). Ciekawostką jest fakt, że przydomek „włoski” charcik odziedziczył wyłącznie ze względu na dużą popularność, jaką na przestrzeni wieków cieszył się wśród włoskich artystów, głównie malarzy. Pod względem genealogicznym rasa nie wywodzi się bowiem z Włoch.

Obecnie zarówno na świecie, jak i w Polsce, istnieje wiele hodowli charcików włoskich. Ceny za szczeniaka z rodowodem są zróżnicowane i obejmują zwykle przedział 2500–4000 złotych. Ceny charcików włoskich bez rodowodu są niższe.

Wygląd i zdrowie charcików włoskich

Charcik włoski jest najmniejszym reprezentantem chartów na świecie. Jego ciało charakteryzuje się wiotką, szczupłą budową. Charciki mają gładką i bardzo krótką sierść, występującą w różnych wariantach kolorystycznych. Osiągają wysokość w kłębie oscylującą wokół 32–38 cm i wagę na poziomie ok. 4 kg. W okolicy grzbietowo-lędźwiowej zauważalne jest silne wysklepienie charakterystyczne dla wszystkich chartów i grayhoundów.

Charciki włoskie nie wymagają specjalistycznej pielęgnacji. Szczotkowanie chartów zapewnia dodatkowy połysk sierści, ale nie jest to zabieg konieczny. Warto jednak pamiętać o szczególnej kontroli uzębienia, gdyż rasa ta często napotyka problemy natury dentystycznej. Z kolei rozważając założenie hodowli charcików włoskich, wcześniej należy dokonać specjalistycznych badań wzroku potencjalnych reproduktorów. Charciki często cierpią na genetyczne schorzenia wzroku. Oprócz powyższych zagrożeń są bardzo zdrowymi i wytrzymałymi psami. Rasa nie cierpi na inne problemy zdrowotne.

Charakter charcików włoskich

Charciki włoskie mają małe rozmiary, ale wciąż w 100% są chartami. Z tego powodu wymagają zapewnienia im dużej ilości ruchu. Psy tej rasy mogą żyć w mieszkaniach, jednak wówczas perspektywa dłuższych i częstszych spacerów staje się koniecznością.

Psy tej rasy są bardzo przyjazne i żywiołowe. Doskonale sprawdzają się jako przyjaciele wszystkich członków rodziny, także dzieci. Słyną z tego, że z czasem bardzo przywiązują się do rodziny. Pewnym mankamentem może być fakt, że z tego powodu bardzo tęsknią i dłuższa nieobecność właścicieli doprowadza je do smutku i zamykania się w sobie.

Zobacz także:

Autorka/Autor: Adrian Adamczyk