- Papillon - co to za rasa?
- Jaki charakter mają psy rasy papillon?
- Jak dbać o zdrowie papillonów?
- Czy psa tej rasy warto zapisać na szkolenie?
Dalszą część artykułu znajdziesz pod materiałem wideo.
Pies papillon przez FCI (Międzynarodowa Federacja Kynologiczna) uznawany jest za odmianę spaniela kontynentalnego. Osiąga wysokość do 30 cm i wagę maksymalną 5 kg. Nazwa papillon w języku francuskim oznacza motyla i bezpośrednio nawiązuje do sterczących i frędzlowatych uszu czworonoga, które przypominają skrzydła.
Papillon to mały piesek o drobnej, proporcjonalnej budowie. Zwykle ma białe umaszczenie o różnokolorowych łatach. Z charakteru wesoły, temperamenty i przyjacielski. Idealnie sprawdzi się jako towarzysz nawet niedoświadczonych opiekunów.
Jaka jest historia papillona?
Rasa papillon uznawana jest w Europie za jedną z najstarszych, a jej początki prawdopodobnie sięgają XVI wieku. Nie jest jasne, kto był bezpośrednim przodkiem psa i skąd dokładnie wywodzi się ta rasa. Niektóre źródła podają, że zwierzę trafiło do Europy z Chin. Inni badacze za ojczyznę zwierzaka uważają Indie. Pierwsze wzmianki na temat występowania spanieli pochodzą z Włoch.
Sylwetka piesków została uwieczniona na pochodzącym z 1370 roku fresku Altichiero, zatytułowanym "Ukrzyżowanie". Początkowo pupil żył na dworach szlacheckich, będąc psem do towarzystwa zamożnych panów i dam dworu. Z czasem popularność papillona rozrosła się również na Francję, a do grona jego wielbicielek dołączyły nawet francuskie królowe: Maria Medycejska, Anna Austriaczka i Maria Antonina.
Miniaturowy spaniel papillon był też ulubieńcem Henryka IV, Ludwika XIII czy Ludwika XIV. Według kronik historycznych pies przez krótki okres pracował również w cyrku. Po zakończeniu Rewolucji Francuskiej ta odmiana spanieli prawie wyginęła, by ponownie powrócić w XIX wieku. Odrodzenie rasy prawdopodobnie było możliwe dzięki krzyżówce miniaturowego szpica, phalene i chihuahua. W 1923 roku papillon zadebiutował na wystawie psów w Londynie. Przez cały czas rasa przypisywana była do linii spaniela miniaturowego i phalene. Ostateczne rozłączenie nastąpiło w 1969 roku.
Charakter i temperament czworonoga
Papillon to uroczy piesek, który z powodzeniem może pełnić funkcję stróża. Jest wesoły, uczynny i posłuszny. Bardzo przywiązuje się do właściciela i chce spędzać z nim jak najwięcej czasu. Nie lubi samotności, dlatego domaga się czułości od innych domowników. Na co dzień jest cichy i nieszczekliwy. Wobec obcych pozostaje nieufny i zachowuje dystans, zajmując pozycję obserwatora.
Papillon to łagodny i łatwy do prowadzenia piesek, z którym poradzi sobie nawet początkujący właściciel. Czas poza spacerami spędza głównie na wylegiwaniu się na kanapie. Jest pieszczochem, ale nie lubi, kiedy traktuje się go jak zabawkę. To zwinny i skoczny pupil.
Zdrowie i pielęgnacja papillona
Niektóre osobniki mogą być dotknięte jedną z chorób genetycznych: wypadaniem rzepki, zanikiem siatkówki lub mieć wrodzoną łamliwość kości. Jeśli w okresie szczenięcym nie stwierdza się u zwierzaka żadnych chorób, zwykle dożywa w zdrowiu nawet 16 lat.
Pielęgnacja papillona jest prosta. Zwierzak wymaga regularnego czesania i raz na jakiś czas powinien być wykąpany. Sierść spaniela należy czesać grzebieniem z obrotowymi zębami. Do kąpania psa warto używać szamponów pielęgnujących jedwabistą sierść spaniela.
Szkolenie piesków papillon
Pies rasy papillon są podatne na szkolenie. Czworonogi chętnie uczą się nowych rzeczy. Niezwykle ważna jest socjalizacja czworonogów z innymi psami i ludźmi. Spaniele to bardzo wrażliwe zwierzęta, dlatego ważne jest podejście nauczyciela.
Papillon jest inteligentny i niekiedy może wykorzystywać brak dyscypliny. Dlatego tak duże znaczenie ma stanowcze podejście opiekuna – zwierzak powinien być uczony już w okresie szczenięcym.
Zobacz także:
- Akbaş (akbasz), czyli turecki pies pasterski. Co warto wiedzieć o tej rasie?
- Planujesz podróż z psem? O tych zasadach musisz pamiętać
- Jak przygotować się do adopcji psa? "To może być i spontaniczne, i odpowiedzialne"