- Łajka jakucka to jeden z najstarszych psów, wywodzący się bezpośrednio od psów pierwotnych, żyjących na terenie Jakucji 8000 lat p.n.e.
- W 1993 roku po latach badań nad rasą Państwowa Komisja Federacji Rosyjskiej zgłosiła łajkę jakucką do państwowego rejestru, aby chronić czystość jej krwi.
- Łajka jakucka to niezwykle wytrzymała rasa, gotowa przetrwać nawet najtrudniejsze warunki atmosferyczne.
Dalsza część artykułu pod materiałem wideo:
Łajka jakucka to jedna z najstarszych, a jednocześnie jedna z piękniejszych ras. Należy do grupy psów pierwotnych. Zwierzę osiąga wysokość do 60 cm w kłębie i może ważyć 26 kg. Łajka jest umięśnionym, zwartym i proporcjonalnie zbudowanym psem. Jej cechą charakterystyczną są lazurowobłękitne przenikliwe oczy, chociaż zdarzają się również osobniki z ciemnobrązowym odcieniem tęczówki. Szatę psa tworzy gruby, mięsisty i prosty włos, z gęstym podszerstkiem. Czworonogi występują w różnym umaszczeniu: czarnym, szarym, rudym. Najczęściej jednak spotykane są białe łajki.
Łajka jakucka – rys historyczny
Łajka jakucka to jeden z najstarszych psów, wywodzący się bezpośrednio od psów pierwotnych, żyjących na terenie Jakucji 8000 lat p.n.e. Współcześni przedstawiciele rasy według badaczy w pełni zachowali wygląd i najważniejsze cechy swoich przodków. Pochodzenie łajki ustalono późno, bo podczas wykopalisk archeologicznych prowadzonych w latach 90. ubiegłego wieku. Wówczas na Wyspie Żochowa, na terenie Syberii, znaleziono dobrze zachowane uprzęże, elementy sań, odzieży i kości zwierząt. Pozwoliło to na odtworzenie ówcześnie żyjących psów pierwotnych i ustalenie ich potomków. Dzięki licznym zapisom historycznym wiadomo także, że żyjące w Jakucji psy wykorzystywane były jako psy zaprzęgowe, a po ich śmierci z futer szyto buty i wierzchnie odzienie. Psy z Jakucji rozsławiły się w XVII wieku, kiedy dzięki ich wytrzymałości ludzie przemierzali rozległe tereny Syberii, aż dotarli do Cieśniny Beringa.
Lata 60. XX wieku nie były łaskawe dla łajek. Rosnąca popularność skuterów śnieżnych przyczyniła się do spadku popularności czworonogów. Niektóre ze źródeł historycznych wspominają o celowych egzekucjach, mających na celu zmniejszenie populacji psów. Ponadto żyjące na Syberii łajki połączono w jedną rasę, dzieląc je według regionu występowania. I tak pojawiła się m.in. łajka zachodniosyberyjska i wschodniosyberyjska. W 1993 roku po latach badań nad rasą Państwowa Komisja Federacji Rosyjskiej zgłosiła łajkę jakucką do państwowego rejestru, aby chronić czystość jej krwi. Oficjalny wzorzec rasy przyjęto w 2004 roku.
Temperament i charakter łajki jakuckiej
Łajka jakucka to niezwykle wytrzymała rasa, gotowa przetrwać nawet najtrudniejsze warunki atmosferyczne. Niestraszne są jej ogromne zaspy śnieżne, wiatr i wysokie mrozy. To silne psy, które pomimo rozwoju motoryzacji w wielu regionach Syberii do dzisiaj używane są jako zwierzęta zaprzęgowe. Wyróżniają się niezwykłą intuicją, instynktem i łatwością poruszania się w terenie.
Rasa ta od tysięcy lat chętnie służyła człowiekowi i tak zostało do dzisiaj. Łajka szybko przywiązuje się do swojego opiekuna i pozostaje mu wierna. Jest oddana, uczynna i pomocna, ale nie ślepo posłuszna. Jej instynkt łowiecki powoduje, że puszczona sama w teren chętnie zapoluje na zająca czy wiewiórkę. Łajki to czworonogi, na które można liczyć w kwestii obronności. Nie są jednak zbyt szczekliwe, a niebezpieczeństwo sygnalizują wyciem. Czworonogi uwielbiają ruch, dlatego są doskonałym towarzyszem ludzi podczas spacerów, biegów czy długich wypraw. Nie nadają się do mieszkania w zamknięciu. W zaciszu domu łajka jest towarzyszem zabaw chętnie spędzającym czas z domownikami. Spokojne z natury psy akceptują dzieci i inne zwierzęta domowe. W zgodzie żyją nawet z niesfornymi kotami, a zaczepiane przez nie pozostają niewzruszone. Łajka jakucka nie jest psem dla każdego. Jest idealnym towarzyszem osób rozumiejących jej niezależność.
Pielęgnacja i żywienie rasy
Łajki jakuckie to zdrowe i odporne psy. Nie są wybredne w kwestii jedzenia i zadowolą się tym, co je ich pan. Z powodu aktywnego trybu życia potrzebują jednak wysoko energetycznych posiłków bogatych w składniki odżywcze. Pielęgnacja czworonoga jest prosta, gdyż wymaga on jedynie regularnego czesania. Raz na jakiś czas pies powinien być wykąpany.
Szkolenie łajki jakuckiej
Łajka jakucka to bardzo inteligentny i bystry pies, dlatego jego szkolenie może być rozpoczęte już we wczesnym okresie szczenięcym. Pupile bardzo szybko przyswajają wiedzę i chętnie uczą się nowych rzeczy. Czworonogi z natury są powściągliwe, dlatego nawet nie do końca przeszkolone pozostaną grzeczne. Nauka powinna być urozmaicona i poruszać różne kwestie życia psa, m.in. socjalizację z innymi zwierzętami i domownikami. Szkoleniem łajki powinien zająć się tylko doświadczony nauczyciel, który zrozumie i zaakceptuje indywidualność rasy.
Zobacz także:
- Życie z jamnikiem. Co warto wiedzieć o tej wyjątkowej rasie?
- Czworonożny skarb Norwegii – wszystko o buhundzie norweskim
- Aktywny, pewny siebie i samodzielny – jak wychować psa shikoku?