Dźwięki z serca slumsów. Muzyka klasyczna odmienia życie dzieci z wysypiska śmierci w Nairobi
Dalsza część tekstu pod materiałem wideo.
Muzyka wśród śmieci: jak rodzą się marzenia w Dandorze?
Nairobi to miasto kontrastów - nowoczesne biurowce i zielone osiedla sąsiadują z rozległymi slumsami, w których życie toczy się w cieniu toksycznego wysypiska Dandora. W tej rzeczywistości dorasta tysiące dzieci, które każdego dnia walczą o przetrwanie. Wśród nich jest Emmanuel, dziesięciolatek, który zamiast bawić się na podwórku, uczy się grać na saksofonie. Jego dom to jedno pomieszczenie, w którym śpi z mamą i rodzeństwem, a codzienność wypełnia zapach palonych odpadów i dymu.
Dzieci takie jak on pracują na śmietnisku, by zarobić na jedzenie i naukę. A jednak w soboty ich świat się zmienia - wtedy uczestniczą w zajęciach muzycznych w szkole Getto Classic Kenya. To tam po raz pierwszy mogą zagrać na prawdziwych instrumentach i poczuć, jak brzmi nadzieja. Elisabeth Njoroge, założycielka szkoły, od 2007 roku przyciąga dzieci z całego slumsu, pokazując, że muzyka może być drogą do lepszego życia.
Ghetto Classics - orkiestra, która pokonuje ciszę biedy
Szkoła muzyczna Ghetto Classics powstała z marzenia o tym, by dzieci z najbiedniejszych dzielnic mogły odkryć w sobie talent i wiarę w siebie. Elisabeth Njoroge zaczynała od czternastu uczniów i kilku pożyczonych instrumentów. Dziś w każdą sobotę uczy się tam ponad dziewięciuset dzieci.
- Na początku nie mieliśmy żadnych instrumentów. Pierwsze instrumenty dęte dostaliśmy od ambasadora Niemiec, a w 2011 roku polska ambasador, Anna Grupińska, podarowała nam instrumenty smyczkowe. I tak to się zaczęło - powiedziała Elisabeth Njoroge.
Wśród dzieci, które uczęszczają do szkoły jest Rasel, który gra na waltorni i Steve - skrzypek, którego talent dostrzegł polski muzyk Michał Boczkowski. Dzięki jego wsparciu chłopiec otrzymał własne skrzypce i lekcje online, a dziś razem występują na międzynarodowych scenach.
Dla wielu uczniów Ghetto Classics to nie tylko nauka muzyki, ale także ciepły posiłek, którego często brakuje w domu. W slumsie, gdzie po zmroku rządzą gangi, a powietrze przesycone jest toksynami, muzyka staje się schronieniem. - Na co dzień mam wiele problemów i czuję wielki stres. Ale kiedy sięgam po saksofon i skupiam się tylko na nauce, cały stres znika i zaczynam po prostu czuć się dobrze - podsumował Emmanuel.
Żyją w toksycznym dymie, marzą o lepszym świecie
Dandora w Nairobi to jedno z największych nieuregulowanych wysypisk śmieci na świecie. Zajmuje powierzchnię odpowiadającą 63 pełnowymiarowym boiskom piłkarskim i góruje nad slumsem Korogocho - miejscem, które dla tysięcy ludzi jest domem. Toksyczny dym z palonych odpadów, metale ciężkie w glebie oraz wszechobecna bieda sprawiają, że codzienne życie mieszkańców jest nieustanną walką o przetrwanie.
- To miejsce wygląda jak apokalipsa i przez ekspertów jest nazywane jedną z najpoważniejszych katastrof środowiskowych i zdrowotnych w Kenii. I oprócz tego, co zbadał ONZ, że we krwi dzieci znaleziono bardzo wysokie wskaźniki rtęci, ołowiu i innych, po prostu te wyniki krwi są bardzo złe, to jeszcze do tego dochodzą takie zagrożenia, jak walające się wszędzie niebezpieczne odpady, takie jak plastik, jak metal, różne odpady, dzieci pracują tam na bosaka, przeczesują te śmieci gołymi rękoma - powiedziała Marzena Figiel-Strzała na naszych kanapach.
Mimo że 30 lat temu śmietnisko oficjalnie zostało zamknięte, każdego tygodnia na miejsce przyjeżdżają tiry z odpadami.
- To, czego widzowie niestety nie są w stanie poczuć przez ekran telewizora, to jest odór. To jest okropny odór palonych odpadów, który wżera się w zasadzie w skórę, w ubrania. Ubrania są nie do doprania po wizycie na takim śmietnisku. Ale jeszcze oprócz tego odoru niestety są takie zagrożenia jak gwałty. Jest 130 grup przestępczych. To jest naprawdę bardzo trudne miejsce do życia. Kładka, która łączy Dandorę, czyli śmietnisko, ze slamsem Korogoczo, została nazwana mostem gwałtów przez lokalną społeczność, ponieważ każdego dnia dochodzi tam do tylu zbrodni na dziewczynkach, że po prostu stały się one elementem codzienności. Na tym śmietnisku 5 tysięcy osób mieszka, czyli ma tam swoje domy. I niestety podczas naszej wizyty widzieliśmy tak zwane dzieci zombie. Dzieci wąchają klej po to, żeby jakoś przetrwać ten marazm, to okropne życie – powiedziała reporterka.
Zobacz także:
- Michał Malinowski w dawnym imperium Escobara. "Materace służyły za kamizelki kuloodporne"
- Mama i córka wystąpiły na sambodromie w Brazylii. Tańcząc i śpiewając, musiały pokonać niemal kilometr
- Polacy odmienili los bohaterów cyklu "Dzieci Świata". "Mają zapewnioną edukację i wyżywienie"