- Nadmierna masa ciała to problem, który coraz częściej dotyka dzieci.
- Może to skutkować bólem, zmianą biomechaniki chodu oraz zaburzeniami w ustawieniu kończyn dolnych i stóp.
- Dlatego, aby pomóc młodym pacjentom Polskie Towarzystwo Otyłości Dziecięcej jest zdania, że powinni być oni pod również fizjoterapeutów.
Dalsza część tekstu znajduje się poniżej.
Dzieci z otyłością. Dlaczego potrzebują wsparcia fizjoterapeuty?
U dzieci z nadmierną masą ciała częściej występują dolegliwości bólowe narządu ruchu, zmiany biomechaniki chodu oraz zaburzenia ustawienia kończyn dolnych i stóp. Zwiększone obciążenie rozwijającego się układu ruchu może dotyczyć m.in. stawów kolanowych i biodrowych, stóp oraz kręgosłupa.
- Zanim powiemy dziecku z otyłością: "ruszaj się więcej", warto sprawdzić, czy ruch nie wiąże się dla niego z bólem lub przeciążeniem i czy może być wykonywany prawidłowo oraz w bezpiecznym zakresie. Jeżeli występują ograniczenia, dziecko może kompensować ruch w nieprawidłowy sposób, co zwiększa ryzyko kolejnych przeciążeń i urazów. Rolą fizjoterapeuty jest rozpoznanie takich barier i odpowiedni dobór aktywności – wyjaśniała prof. Anna Brzęk, członek Zarządu PTOD i kierownik Katedry i Zakładu Fizjoterapii Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach.
Według specjalistki ból i dyskomfort mogą prowadzić do ograniczania aktywności, a następnie dalszego obniżenia sprawności fizycznej. Przy planowaniu ruchu należy uwzględniać także codzienne nawyki dziecka, czas spędzany przed ekranem, jego preferencje oraz wsparcie rodziny.
Aktywność fizyczna. Ile czasu młodzi ludzie powinni na nią poświęcać?
Światowa Organizacja Zdrowia zaleca dzieciom i młodzieży w wieku od 5 do 17 lat średnio co najmniej 60 minut dziennie aktywności fizycznej o umiarkowanej lub dużej intensywności. PTOD zwróciło jednak uwagę, że są to zalecenia populacyjne, a dzieci chorujące na otyłość, zwłaszcza o niskiej tolerancji wysiłku, mogą wymagać stopniowego zwiększania aktywności.
Jak tłumaczą eksperci, początkowo może to być spacer, marsz, jazda na rowerze, pływanie lub inna forma ruchu powodująca niewielkie obciążenie stawów. Fizjoterapia może obejmować nie tylko ćwiczenia aerobowe, ale także odpowiednio dobrany trening siłowy oraz ćwiczenia koordynacyjne, równoważne i funkcjonalne. - Dziecko chorujące na otyłość nie trafia do fizjoterapeuty po to, aby zostać "odchudzone ćwiczeniami". Na podstawie badania funkcjonalnego dobieramy aktywność, która jest bezpieczna i dostosowana do jego aktualnych możliwości. Celem może być zmniejszenie bólu, poprawa mobilności, siły i wydolności, ale w dłuższej perspektywie przede wszystkim poprawa jakości życia i zbudowanie nawyku regularnej aktywności fizycznej - podkreśliła prof. Anna Brzęk.
Towarzystwo zaznaczyło, że fizjoterapia nie jest samodzielną metodą leczenia otyłości. Powinna stanowić część wieloskładnikowego postępowania, które – zależnie od potrzeb pacjenta – może obejmować m.in. zmianę sposobu żywienia i zachowań, aktywność fizyczną, farmakoterapię oraz wsparcie rodziny. Leczenie powinno być prowadzone przez interdyscyplinarny zespół specjalistów.
Światowy Dzień Fizjoterapii obchodzony jest 8 września. Został on ustanowiony w 1996 r. przez Światową Konfederację Fizjoterapii.
Zobacz także:
- Nadwaga w dzieciństwie wpływa na kobiecą płodność? "Niepokojący fakt"
- Pani Anita ważyła 300 kilogramów. Dziś odzyskuje swoje życie i marzy o operacji
- Wskaźnik BMI pod ostrzałem naukowców. Może być jeszcze bardziej zawodny, niż sądzono