Maks Tachasiuk i jego muzyczna podróż w głąb własnej głowy. "Trochę łez się pojawiło na kartce, nad którą siedziałem"

makstachasiuk
260410_ON_OFFTHERECORD_BLOCH_MAKSTACHASIUK
Źródło zdj. gł.: Dzień Dobry TVN
Dodaj do preferowanych źródeł w Google
Debiutancki album "Wieje" Maksa Tachasiuka to muzyczna podróż przez emocje, lęki i codzienne doświadczenia, w której intymne historie przeplatają się z refleksją nad przemijaniem. W cyklu "Off the Record" artysta opowiedział o kulisach powstawania płyty, znaczeniu poszczególnych utworów, dojrzewaniu oraz próbie zrozumienia własnych emocji.

"Wieje" - muzyczna podróż po emocjach, lękach i codzienności

17 kwietnia 2026 roku światło dzienne ujrzał debiutancki album Maksa Tachasiuka zatytułowany "Wieje". Artysta opisuje go jako swoistą podróż przez własne myśli i emocje - od chwil wyciszenia po wewnętrzny niepokój, który nieustannie przewija się przez kolejne utwory. To krążek zbudowany na szczerości, metaforach i emocjonalnym napięciu, w którym codzienność miesza się z osobistymi przeżyciami.

Jednym z najbardziej wymagających elementów płyty jest trylogia poświęcona przemijaniu, która rozpoczyna się utworem "Zły najgorszy sen", a kończy kompozycją "Bez". To właśnie te piosenki, jak przyznaje artysta, stały się dla niego największym wyzwaniem twórczym i emocjonalnym.

- To jest coś, co spędzało mi sen powiek przez wiele lat, dawno temu. Było w pewnym momencie przyczyną blokady twórczej. Powrót do tych tekstów i próba odkopania tych emocji, które są trudne, to było duże wyzwanie - powiedział.

"Flauta"- cisza przed emocjonalną burzą

Album otwiera utwór "Flauta", czyli stan całkowitego spokoju i bezwietrznej ciszy. Jak podkreśla artysta, nieprzypadkowo nawiązuje on do morza i jego nadmorskich korzeni - to symboliczny początek historii.

Choć "flauta" sugeruje spokój, sam twórca przyznaje, że w jego życiu emocjonalnej równowagi jest niewiele. To raczej moment zawieszenia niż trwały stan.

- Ja zazwyczaj jestem całkiem rozwiany emocjonalnie. Zazwyczaj z czymś się mierzę, coś mam z tyłu głowy, o tym opowiada ta płyta - powiedział.

"Morze" - zmęczenie, bunt i emocjonalne przeciążenie

"Morze" to jeden z najbardziej aktualnych utworów na płycie. Powstał w momencie przytłoczenia obowiązkami i poczucia, że wszystko wymyka się spod kontroli.

To także muzyczny wybuch, pełen frustracji, zmęczenia i buntu. Indie-rockowa energia staje się tu formą wyrzutu emocji, a gra słów nadaje piosence wielowymiarowość.

"Psy" – szczerość, która zaskoczyła nawet autora

Singiel "Psy" okazał się dla artysty ogromnym zaskoczeniem – zarówno pod względem odbioru, jak i własnych obaw przed publikacją.

- Piosenka jest chyba jednym z bardziej aktualnych zapisów tego, co się dzieje w mojej głowie, bo ona dotyczyła takiego momentu, w którym już naprawdę wszystkiego miałem dość. Czułem się taki niewystarczający, czułem się przytłoczony ilością pracy, ilością rzeczy, za którymi nie nadążam - powiedział.

Wątpliwości pojawiły się też tuż przed premierą. Artysta przyznaje, że obawiał się, czy tak osobisty utwór zostanie dobrze odebrany i czy w ogóle znajdzie odbiorców.

- Zwątpiłem w tę piosenkę zupełnie. Zacząłem się zastanawiać, czy ona nie jest taka może zbyt osobista, czy w ogóle coś da się z tego wyciągnąć z perspektywy słuchacza. Bardzo się obawiałem ją wydać, ale zaprowadziła mnie w fantastyczne miejsca i rezonuje z ludźmi niesamowicie. To jest coś bezcennego absolutnie - dodał.

Piosenka opowiada o wybuchowości emocji i relacjach, w których napięcie często prowadzi do konfliktów, ale ostatecznie ustępuje miejsca refleksji i bliskości.

- To jest o tym momencie, kiedy kłócisz się ze swoją drugą połówką, ale potem tego trochę żałujesz, i wracasz, i właśnie przepraszasz. Wygrywa miłość. To nie był najprostszy tekst, żeby się tak po prostu podzielić z tym, z ludźmi - powiedział.

"Lepiej" - spojrzenie z dystansu

"Lepiej" to jeden z tych utworów, w których wyraźnie słychać zmianę perspektywy – z intensywnego przeżywania na spokojniejsze, bardziej dojrzałe spojrzenie. Artysta wraca w nim do dawnych doświadczeń, ale już bez ciężaru emocjonalnego, który im wcześniej towarzyszył. To nie próba wymazania przeszłości, lecz jej oswojenia i uporządkowania.

- Miałem kilka takich delikatnych zawodów miłosnych. Część z nich była po mojej stronie, część z nich po tej drugiej. Nie śpiewam tylko o osobach, które zostawiłem za sobą, ale też o stanach. Mogę tak chyba dzisiaj powiedzieć na przykład o moim lęku przed przemijaniem, którego już nie mam za dużo, bo się z tym pogodziłem. Miło czasem na to spojrzeć i przypomnieć sobie, żeby docenić to, jak jest lepiej - powiedział.

"Firdygałki" – małe rzeczy w wielkiej skali

"Firdygałki" to utwór, który już samym tytułem przyciąga uwagę i prowokuje do interpretacji. To lekko przekształcone, błędnie zapamiętane słowo staje się tu symbolem rzeczy z pozoru nieistotnych, które w rzeczywistości mają ogromne znaczenie. Właśnie w tym napięciu między "małym" a "wielkim" zbudowana jest emocjonalna oś piosenki.

To utwór o poczuciu kruchości człowieka wobec ogromu wszechświata, ale jednocześnie o tym, co pozwala zachować równowagę i nie "odpłynąć" w natłoku myśli. Tą kotwicą okazują się relacje, miłość i bliskość drugiego człowieka, które nadają sens nawet najbardziej przytłaczającym refleksjom.

- W oryginale to jest Fidrygałki, te dwie litery są zamienione, ale to trochę wyszło przypadkiem, bo ja natrafiłem na to słowo gdzieś w internecie i je źle zapamiętałem. (…) Był taki moment, gdzie zamartwiałem tym, jak mały jest człowiek. właśnie w kontekście kosmosu, galaktyk. Taka spirala myśli mi towarzyszyła, to chyba najlepsze określenie, którego mogę użyć - powiedział Maks. 

"Zły najgorszy sen" - koszmar, który stał się piosenką

Ten utwór należy do najbardziej emocjonalnych momentów na płycie. Jego źródłem był prawdziwy sen - intensywny, niepokojący i na tyle realistyczny, że na długo zapisał się w pamięci twórcy. Motyw nagłej utraty bliskiej osoby we śnie stał się impulsem do powstania jednego z najbardziej przejmujących tekstów na albumie.

- To niestety mój prawdziwy sen. Kiedyś miałem sen, koszmar właściwie, w którym moja dziewczyna nagle umarła, zniknęła, ale właśnie w taki sposób nienaturalny, że po prostu nagle jej nie ma. I obudziłem się z takim poczuciem ulgi, że to sen, że to nieprawda. Ale myślałem o tym cały dzień i byłem całkiem rozwalony. Te emocje, które czułem wtedy podczas snu, towarzyszyły mi potem na jawie. Zapisałem sobie w notatniku właśnie te frazy. Pewnie dalej mam gdzieś w ogóle tę oryginalną notatkę w telefonie. Nie było to łatwe. Trochę łez się pojawiło na kartce, nad którą siedziałem, ale jestem bardzo szczęśliwy, że to się udało, bo to są tematy bardzo ważne - dodał.

"Nigdy się nie starzej" - niezgoda na przemijanie

Ten utwór to jedna z najstarszych kompozycji na płycie, która przez lata dojrzewała, zanim nabrała ostatecznego kształtu. Jego źródłem jest refleksja nad czasem, śmiercią i nieuchronnością przemijania, zainspirowana lekturą biografii Davida Bowiego. Właśnie tam pojawił się rozdział zatytułowany "Nigdy się nie starzej", który stał się punktem wyjścia do stworzenia piosenki.

- Pamiętam, że przeczytałem to i jakoś tak mnie to wryło na parę minut. Patrzyłem w ostatnie zdania książki, jak on umiera. Ten moment rozpoczął wiele miesięcy albo nawet lat zastanawiania się nad tym tematem. To "Nigdy się nie starzej" traktuję jako taki moment wyparcia, jako takie dziecięce, naiwne wołane, taką prośbę - powiedział.

"Muzyka pop", "To nie mój dzień" i "Ślady" - codzienność i emocjonalne rozproszenie

Artysta schodzi także z poziomu metafor i dużych emocjonalnych opowieści w stronę codzienności, tej zwyczajnej, często chaotycznej i pełnej wewnętrznych rozproszeń. "Muzyka pop" jest bezpośrednim zapisem relacji z własnym umysłem, który często trudno utrzymać w ryzach.

- Często bywam przeboccowany i często miewam dni, w których nic nie robię. Mimo, że bardzo bym chciał i czas ucieka, a nawet tego nie odnotowuj muzyka pop jest właśnie o tym, że o mojej relacji z moim rozczochranym umysłem – powiedział.

Podobną wrażliwość niesie "To nie mój dzień", który skupia się na uczuciu frustracji i zmęczenia po nieproduktywnym dniu. To emocja pozornie drobna, ale bardzo powszechna. Z kolei "Ślady" odsłaniają bardziej społeczną stronę tych doświadczeń - lęk w przestrzeni publicznej i potrzebę wycofania się do bezpiecznego świata.

- "Ślady" są o moim delikatnym lęku społecznym. To był jakiś klub w Sopocie, do którego wybrałem się ze znajomymi. Poczułem się tam bardzo źle i to właśnie stricte ze względu na to, ile ludzi tam było, jak głośno, jak przytłaczająco, po prostu bardzo chciałem się znaleźć w domu od razu. Jakoś tak zamknąć się w tej swojej bezpiecznej strefie, gdzie jestem sam, gdzie piszę muzykę, gdzie jest mi miło. Nie lubię wychodzić ze swojej strefy komfortu, kiedy nie muszę - opowiedział.

"Wieje" - podsumowanie i otwarta przyszłość

Tytułowy utwór domyka debiutancki album i jednocześnie spina jego całą narrację w jedną, emocjonalną całość. "Wieje" jest podsumowaniem doświadczeń, myśli i stanów, które towarzyszyły artyście podczas pracy nad płytą – od niepokoju i rozedrgania po momenty refleksji i wyciszenia.

- Jestem świadomy wielu rzeczy, które są wciąż nie tak w mojej głowie i które chciałbym pozmieniać, ale też jestem o tyle mądrzejszy, że teraz to widzę i jestem z tym rozprawiony, przynajmniej tak na konceptualnej kanwie, że mogę to sobie jakoś zwizualizować i trochę więcej o sobie wiem dzięki tej płycie - podsumował. 

Zobacz także:

Autorka/Autor: Nastazja Bloch