Włoski chleb, który możemy zjeść nawet po roku. Sekret tkwi w sposobie wypieku

Friselle
Friselle - włoski chleb, który może przetrwać nawet rok. Sekret? Sposób wypieku
Źródło zdj. gł.: Tetiana Zavgorodnia/Getty Images
Dodaj do preferowanych źródeł w Google
Wyglądają niepozornie, są twarde jak kamień, a ich historia sięga czasów starożytnych. Friselle, tradycyjne pieczywo z południa Włoch, przez stulecia stanowiły niezastąpiony prowiant żeglarzy, pielgrzymów i rolników. Dziś wracają do łask jako smaczny, wygodny i niezwykle trwały produkt, który może być przechowywany nawet przez dwanaście miesięcy. Jaki jest sekret ich długiej świeżości?

Dalsza część artykułu pod materiałem wideo:

Małgorzata Pielichowska
Jakiego chleba nam potrzeba?
Źródło: Dzień Dobry TVN

Friselle. Chleb, który trzeba najpierw namoczyć

Na talerzu wyglądają jak niewielkie, twarde obwarzanki, bardziej przypominające sucharki niż tradycyjny chleb. Nie nadają się jednak do jedzenia bezpośrednio po wyjęciu z opakowania. Zanim trafią na stół, wymagają delikatnego zmoczenia. Ten charakterystyczny rytuał mieszkańcy Apulii nazywają la sponzatura. Polega na zwilżeniu pieczywa, tak aby nieco zmiękło, ale jednocześnie zachowało swoją przyjemną chrupkość. Dopiero wtedy można przygotować je z ulubionymi dodatkami.

W południowych Włoszech najczęściej podaje się friselle z dojrzałymi pomidorami, oliwą z oliwek, kaparami, papryką, oregano czy marynowanym bakłażanem. Każda rodzina ma własny sposób przygotowywania tego prostego dania, a możliwości komponowania smaków są niemal nieograniczone. Choć dziś friselle kojarzą się przede wszystkim z lekkim, letnim posiłkiem, dawniej pełniły znacznie ważniejszą funkcję. Były przede wszystkim praktycznym sposobem na przechowywanie chleba przez długi czas.

Sekret długotrwałej świeżości? Dwukrotne pieczenie

Wyjątkowo długa przydatność do spożycia nie jest wynikiem zastosowania specjalnych konserwantów. Wszystko zależy od tradycyjnej metody przygotowania, polegającej na dwukrotnym wypiekaniu i niemal całkowitym usunięciu wilgoci z pieczywa.

W tradycyjnym procesie produkcji do przygotowania friselle wykorzystywano specjalne ciasto z dodatkiem zakwasu, który nadawał pieczywu charakterystyczny, głębszy smak. Z ciasta formowano długie wałki, a następnie łączono je w pierścienie, nazywane tarallo. Tak przygotowane krążki trafiały do pieca na około 40 minut. Po wstępnym wypieku wyjmowano je i przecinano na pół za pomocą specjalnego, skręconego drutu. Dzięki temu powierzchnia przekroju pozostawała nierówna i porowata, co pozwalało później lepiej wchłaniać wodę oraz aromaty dodatków. Następnie pieczywo ponownie trafiało do pieca, tym razem na około półtorej godziny.

Drugi wypiek pozwalał usunąć niemal całą pozostałą wilgoć. To właśnie ten etap decyduje o wyjątkowej trwałości friselle. W zwykłym chlebie obecność wody sprzyja rozwojowi pleśni. W przypadku odpowiednio wysuszonych krążków wilgoci jest tak niewiele, że mikroorganizmom znacznie trudniej się rozwijać. Efektem jest bardzo twarde pieczywo, które może być przechowywane przez wiele miesięcy.

Jak przechowywać friselle? Poza lodówką wytrzymają nawet do roku

Najważniejsze są trzy warunki: szczelne opakowanie, suche miejsce i ochrona przed światłem. Dawniej friselle nawlekano na sznurki i zawieszano pod sufitem lub w spiżarniach. Taki sposób przechowywania ograniczał kontakt pieczywa z wilgocią i chronił je przed owadami.

Współcześnie stosuje się przede wszystkim szczelne opakowania, które zabezpieczają produkt przed dostępem powietrza i wilgocią. Dzięki temu friselle mogą być przechowywane bez lodówki, zajmują niewiele miejsca i są gotowe do wykorzystania zawsze wtedy, gdy potrzebny jest szybki posiłek.

Zobacz także:

Źródło: BBC
Autorka/Autor: Karolina Reszkowska