Jakie właściwości ma huba brzozowa? Czy działa na raka?

Huba Brzozowa
Huba Brzozowa
Źródło zdj. gł.: Birch fungus /Getty Images
Dodaj do preferowanych źródeł w Google
Mimo że samo słowo "huba" wielu osobom kojarzy się niezbyt dobrze, okazuje się, że ten rozwijający się na brzozie grzyb ma wiele właściwości leczniczych. Od wieków wykorzystuje się go w medycynie ludowej. Można wyróżnić dwa rodzaje huby brzozowej: białą i czarną.

Huba brzozowa pojawia się już w pismach z V wieku p.n.e., pochodzących ze starożytnej Grecji. Kiedyś uważano, że ich autorem był Hipokrates z Kos, obecnie jednak autorstwo tekstów przypisuje się wielu osobom. W tych pismach pojawia się wzmianka na temat tego, że miąższ z huby warto wykorzystywać w leczeniu ran. Dowiedz się więcej o właściwościach i zastosowaniu tego grzyba.

Czarna huba brzozowa

Czarna huba brzozowa, czyli błyskoporek podkorowy (Inonotus obliquus), występuje głównie na brzozach, ale można ją spotkać również i na innych drzewach, m.in. na grabie, topoli lub buku. W przypadku roślin, które zostały uszkodzone, grzyb wywołuje białą zgniliznę drewna. Inne nazwy huby to czaga i guz brzozy.

Uważa się, że najbardziej wartościowa jest narośl grzyba, która została zebrana z żywych drzew, a następnie wysuszona w temperaturze około 60℃. Wynika to z tego, że taki egzemplarz huby zawiera największą ilość kwasu poliporowego, który odpowiada za jej lecznicze działanie.

Czarna huba brzozowa ma liczne właściwości lecznicze, w tym oczyszczające i przeciwbakteryjne. Reguluje stężenie cukru we krwi, pozytywnie wpływa na wątrobę i działa przeciwgorączkowo. Dodatkowo obniża ciśnienie krwi i ma właściwości antyoksydacyjne. Niektórzy uważają także, że spowalnia ona wzrost nowotworów i sprawia, że guzy nie rozprzestrzeniają się po organizmie. Czasami zalecana jest w przypadku białaczki, nowotworów jelit, żołądka i płuc.

Huba z brzozy w charakterystyczny sposób wpływa także na działanie układu odpornościowego. Kiedy jest osłabiony, to go wzmacnia, a gdy pobudzony – osłabia. Te właściwości są szczególnie istotne w przypadku chorób autoimmunologicznych. Zawarty w hubie wyciąg wpływa pozytywnie na pracę mózgu, poprawia pamięć i ułatwia proces uczenia. Zwiększa też apetyt i korzystnie wpływa na trawienie.

Huba brzozowa biała

Biała huba brzozowa, czyli białoporek brzozowy (Inonotus obliquus), to często spotykany grzyb z rodziny pniarkowatych. W jego składzie znajdują się:

  • piptamina (rodzaj naturalnego antybiotyku),
  • triterpeny pentacykliczne (Lanostanoids),
  • kwas betulinowy,
  • betulina,
  • kwasy polyporenowe A i C,
  • ergosterol,
  • fungisterol,
  • heteropolisacharydy,
  • 1,3-beta-D-glucopyranansh.

Biała huba brzozowa działa przeciwzapalnie, przeciwbakteryjnie i przeciwwirusowo. Stymuluje produkcję interferonu, czynnika antywirusowego, tym samym wzmacniając układ immunologiczny. Skutecznie leczy wrzody, a także poprawia funkcjonowanie żołądka i jelit, skutecznie łagodząc podrażnienia. Ponadto, stabilizuje ciśnienie krwi.

Regularne stosowanie huby rosnącej na brzozie korzystnie wpływa na stan całego organizmu. Grzyb pomaga wzmocnić siły witalne i ułatwia sen. Zmniejsza stany zapalne i ryzyko zakażeń, dlatego często jest stosowany w przypadku różnych uszkodzeń skóry. Ma również działanie przeciwgrzybicze i bywa pomocny w walce z nicieniami, w tym z włosogłówką.

Warto przyjmować hubę, jeśli wewnątrz organizmu występują pasożyty – stanowi ona wsparcie w walce z nimi, zwłaszcza w przypadku pasożytów znajdujących się w układzie pokarmowym. Niektórzy uważają również, że huba łagodzi efekty boreliozy i minimalizuje ryzyko pojawiania się odkleszczowego zapalenia mózgu. Można także stosować ją profilaktycznie przeciwko schorzeniom wywoływanym przez kleszcze. Sprawdzi się w okresach obniżonej odporności, zmniejsza bowiem ryzyko pojawienia się grypy, przeziębień, a w razie choroby przyspiesza leczenie.

Niektórzy uważają, że – tak jak czarna odmiana – huba biała wykazuje działanie przeciwnowotworowe. Twierdzą, że spowalnia ona rozrost komórek rakowych oraz zmniejsza ryzyko przerzutów.

Huba na raka – czy naprawdę działa?

Pacjenci cierpiący na raka nieustannie szukają antidotum na nieuleczalną chorobę. Za takie lekarstwo uważano kiedyś m.in. hubę. Rzekomo miała ona hamować wzrost tkanki nowotworowej. W XIX wieku zainteresowało się nią ministerstwo zdrowia w ZSRR, które zalecało stosowanie tego grzyba jako środka działającego profilaktycznie przeciwko nowotworom. Miał też stanowić naturalne uzupełnienie terapii medycznej.

W ostatnich latach zrobiło się głośno na temat rzekomych właściwości grzyba, głównie za sprawą preparatu Befungin, czyli skoncentrowanego wyciągu z huby. Lekarze podkreślają jednak, że nie ma żadnych badań, które dowodziłyby jej pozytywnemu działaniu w leczeniu raka. Wciąż też nie wiadomo, w jaki sposób reaguje ona z innymi lekami stosowanymi na nowotwór.

Zobacz także:

Autorka/Autor: Adrian Adamczyk