Dalsza część artykułu znajduje się pod materiałem wideo
- Szczwół plamisty jest silnie trującą rośliną zawierającą substancje toksyczne, takie jak cykutyna, kwas mrówkowy i masłowy,
- Działają one silnie na układ nerwowy człowieka.
- Roślina ta łatwo bywa mylona z jadalnymi gatunkami, np. z natką pietruszki, pasternakiem lub chrzanem.
Dziko rosnące rośliny mogą być łudząco podobne do tych, które uprawiane są w ogródkach. Niektóre z nich mogą jednak stanowić śmiertelne zagrożenie dla człowieka, dlatego nie należy zrywać i spożywać niczego, jeśli nie mamy pewności, z jaką rośliną mamy do czynienia.
Szczwół plamisty - z czym można go pomylić i dlaczego jest trujący?
Szczwół plamisty jest nie tylko trujący, ale także dość mylący. Wyglądem przypomina niektóre rośliny jadalne. Korzeń można pomylić z pasternakiem lub chrzanem, z kolei liście z natką pietruszki. Poza tym posiada przyjemny, piżmowy zapach, co może dodatkowo zachęcać do jego zbierania.
Roślina ta jest znana także pod innymi nazwami - psia pietruszka lub pietrasznik plamisty. Swego czasu była wykorzystywana w medycynie ludowej. Stosowana była m.in. jako lek uspokajający i łagodzący bóle reumatyczne. Jednak nie należy go spożywać na własną rękę, gdyż może to nieść tragiczne skutki.
Poza powyższymi substancjami zawiera również kwas mrówkowy, masłowy, konnicę i cykutynę, które są niebezpieczne dla ludzkiego zdrowia i życia.
Gdzie występuje i jak wygląda szczwół plamisty?
Szczwół plamisty to dwuletnia roślina z rodziny selerowatych. Występuje m.in. na terenie Europy, Azji, Ameryki Północnej, Południowej i Australii. W Polsce najczęściej rośnie w północnych i południowych regionach, ale czasami można na niego trafić także w innych miejscach. Są to głównie łąki, pola, pobocza, a niekiedy również ogrody.
W pierwszym roku wzrostu, szczwół nie wytwarza kwiatostanów, a jedynie przypominającą natkę pietruszki rozetę liściową. To wtedy najczęściej mylony jest z jadalną natką. W drugim roku pojawia się pęd kwiatostanowy, który swoją budową przypomina kwiatostan kopru – nierozwinięte kwiatostany mają żółtawy kolor, a w pełni wykształcone kwiaty są białe.
Szczwół plamisty może osiągać nawet do 2 metrów wysokości. Charakterystyczne są też plamy na łodydze dwuletniego szczwołu, po których łatwo można go odróżnić od innych roślin.
Zatrucie szczwołem plamistym
Spożycie każdej części tej rośliny jest tak samo niebezpieczne. Ze względu na obecność wcześniej wymienionych, silnie działających na układ nerwowy związków, szczwół plamisty wywołuje m.in.:
- postępujący paraliż mięśni,
- drżenia i drgawki,
- zaburzenia mowy,
- zaburzenia rytmu serca,
- utratę świadomości,
- śpiączkę.
Tuż po spożyciu szczwołu plamistego pojawić się może silne pieczenie w przełyku, ślinotok, a także rozszerzenie źrenic. Objawy nasilają się w zależności od dawki przyjętej trucizny.
Co zrobić jeśli zjemy szczwół plamisty?
W każdym wypadku niezbędne jest jak najszybsze zgłoszenie się do lekarza. Nawet najmniejsza dawka tej rośliny może stanowić poważne zagrożenie dla zdrowia i życia.
Zobacz także:
- Rukola i jej niebezpieczny sobowtór. Uważaj na tę roślinę!
- Barszcz Sosnowskiego. Jak go rozpoznać? Gdzie rośnie? "Jeszcze długo będziemy musieli zmagać się z inwazją"
- Rośliny toksyczne, które często uprawiamy w naszych ogrodach. Na co powinniśmy uważać?