Kooikerhondje: wierny kompan dla aktywnych i wymagających opiekunów

Kooikerhondje
Kooikerhondje: wierny kompan dla aktywnych i wymagających opiekunów
Źródło zdj. gł.: Bigandt_Photography/Getty Images
Dodaj do preferowanych źródeł w Google
Płochacz holenderski to najmniejszy pies polujący na ptaki. Z charakteru opanowany i spokojny, lubi i potrafi blisko współpracować z człowiekiem. Dzięki instynktowi i niezwykłej czujności jest wykorzystywany również jako stróż. Z wyglądu przypomina spaniela. 

Dalsza część artykułu znajduje się pod materiałem wideo

Klatka kluczowa-654301
Miłość na czterech łapach. Dziś Międzynarodowy Dzień Psa! – napisy
Źródło: Dzień Dobry TVN
Kluczowe fakty:
  • Kooikerhondje to niewielki holenderski pies myśliwski, pierwotnie wykorzystywany do wabienia kaczek; osiąga do 40 cm wysokości i 15 kg wagi.
  • Jest łagodny, inteligentny i energiczny, ale wymaga dużo uwagi oraz co najmniej dwóch godzin aktywnego ruchu dziennie.
  • Rasa potrzebuje spokojnego, konsekwentnego szkolenia bez krzyku i kar fizycznych, ponieważ jest bardzo wrażliwa.

Kooikerhondje, potocznie nazywany też płochaczem holenderskim lub holenderskim psem na kaczki, należy do grupy czworonogów aportujących i dowodnych. Nazwa psa w tłumaczeniu z języka holenderskiego oznacza „psa wabiącego kaczki”. To najmniejsza spośród ras polujących na ptactwo wodne. Osiąga wysokość do 40 cm w kłębie, przy maksymalnej wadze 15 kg. Płochacz pokryty jest długim i gładkim włosem o biało-rudym umaszczeniu. Swój urok zawdzięcza wiszącym uszom, pokrytym puchatą i długą sierścią.

Chociaż pierwotnie stworzony był do polowań, dzisiaj to najpopularniejszy w Holandii pies rodzinny. Z charakteru to łagodny, przyjacielski i wesoły pies. Lubi ludzi i szybko się do nich przywiązuje. Wobec obcych jest zdystansowany i czujny, co sprawia, że doskonale odnajduje się w roli stróża domostwa. 

Historia płochaczy holenderskich

Pierwsze historyczne wzmianki na temat płochaczy holenderskich pochodzą z XVI wieku. Psy te dawniej towarzyszyły ludziom podczas polowań na kaczki, wabiąc do siebie ptactwo. Szybkie przyswajanie wiedzy i zwinność w terenie sprawiły, że zaczęto na szeroką skalę tresować płochacze na psy polujące na ptactwo wodne.

Czworonogi żyły wówczas na terenie Holandii i Westfalii. Z czasem kultura polowania na tych terenach zaczęła wymierać, co spowodowało znaczny spadek zainteresowania płochaczami. I niemal przyczyniło się do całkowitego wyginięcia rasy, ale na szczęście holenderską rasą zainteresowała się baronowa van Harderbroek z Ammersto, która zajęła się hodowlą tych stworzeń. W 1943 roku psy zostały zarejestrowane w holenderskiej Księdze Rodowodowej, a 20 grudnia 1971 roku rasę oficjalnie uznało FCI. 

Charakter i temperament płochacza holenderskiego

Jak każdy pies myśliwski, płochacz holenderski jest energiczny, szybki, zwinny i zawsze chętny do pracy. Rasa kooikerhondje nie jest jednak dla każdego. To stworzenia, które są doskonałymi pupilami osób lubiących ruch, aktywny wypoczynek i sport. Docenią je biegacze, którym pieski chętnie będą towarzyszyć podczas joggingu. Z charakteru są łagodne, skore do zabaw i oddane opiekunowi. Wymagają jednak od właściciela uwagi i zainteresowania. Płochacze potrzebują dobrego prowadzenia i urozmaicania czasu wolnego.

Psy te trzymane w zamknięciu i pozbawione zabaw (również stymulujących ich psychikę) marnieją i zaczynają chorować. Mogą pozostawać same maksymalnie godzinę. Wobec obcych są zdystansowane, ale i opanowane. Nigdy nie atakują, a raczej przybierają postawę obserwatora. Na co dzień kooikerhondje są subtelne i niehałaśliwe. Szybko adaptują się do nowych sytuacji i w razie potrzeby potrafią być niezauważone. Akceptują małe dzieci i inne zwierzęta. Najlepiej czują się w środowisku cichym, z dala od zgiełku, przez co nie nadają się do życia w mieście. 

Pielęgnacja i żywienie rasy kooikerhondje

Kooikerhondje to z reguły czyste psy, gdyż ich sierść jest odporna na wodę i błoto. Przynajmniej raz w tygodniu pupil powinien być czesany, a od czasu do czasu również wykąpany. Jak większość psów, płochacze obciążone są chorobami genetycznymi: dysplazją stawów biodrowych, padaczką, podwójnym rzędem rzęs.

Choroby te są jednak wykrywane już w okresie szczenięcym i występują bardzo rzadko. Żywienie psa jest proste, ale musi być zróżnicowane – należy uwzględnić zarówno karmę gotową, jak i pokarm samodzielnie przygotowywany w domu. Dieta musi dostarczać pupilowi składników odżywczych i witamin. Porcje tej samej wielkości powinny być podawane o stałych porach. Kooikerhondje wymaga codziennie minimum dwóch godzin aktywnego ruchu. Najlepszą formą spędzania czasu jest połączenie spaceru z ćwiczeniami, np. aportowaniem.

Szkolenie i tresura psa kooikerhondje

Kooikerhondje to niezwykle wrażliwa rasa, dlatego szkolenie powinien przeprowadzać doświadczony nauczyciel, obyty z charakterem piesków. Niedopuszczalne są: krzyk, podniesiony głos i fizyczne karcenie czworonoga. Nauka musi odbywać się w spokojnej i radosnej atmosferze. Lekcje powinny być zróżnicowane i zawierać zarówno fizyczne ćwiczenia w terenie, socjalizację z ludźmi, jak i stymulowanie psychiki pupila.

Niezwykle ważnym elementem szkolenia jest nauka obcowania płochacza holenderskiego z innymi psami. Opiekun tresujący musi wykazać się zrozumieniem, ale też konsekwencją i nieustępliwością. Pies nienauczony odpowiedniej reakcji na obcych może przejawiać agresję. Płochacze są inteligentne i łatwo przyswajają nową wiedzę, dlatego podczas pracy z nimi bardzo szybko można zauważyć postępy.

Zobacz także:

Autorka/Autor: Adrian Adamczyk