Dalszą część artykułu znajdziesz pod materiałem wideo.
Stefanotis - co to takiego?
Stefanotis (Stephanotis) to rodzaj roślin, które są zaliczane do rodziny toinowatych (Apocynaceae). W warunkach naturalnych można je spotkać na terenie Afryki i Azji. To pnącza, których pędy mogą osiągać nawet 6 metrów długości. Ich ciemnozielone, pojedyncze i błyszczące liście są ułożone naprzeciwlegle. Uprawia się je jako rośliny ozdobne, a najpopularniejszym gatunkiem jest stefanotis bukietowy (Stephanotis floribunda).
Stefanotis bukietowy - co warto o nim wiedzieć?
Stefanotis bukietowy to chętnie uprawiana roślina doniczkowa. Jest pnączem, tak jak pozostali przedstawiciele tego rodzaju. W warunkach domowych osiąga nieco mniejsze rozmiary niż w środowisku naturalnym, choć nawet w tym przypadku są one imponujące. Kwiat stefanotis bukietowy uprawiany w pojemniku może bowiem dorastać nawet do 2,5 metra.
Liście tego gatunku są skórzaste, owalne i błyszczące, o ciemnozielonym kolorze. Z kolei pędy są twarde, ale i elastyczne. Stefanotis bukietowy ma kwiaty białe, zebrane w grona i zwisające na długich szypułkach. Każdy z nich może mieć do 6 cm długości. Pojawiają się w okresie od czerwca do września, a ich dodatkowym atutem jest intensywny zapach podobny do tego, jaki wydzielają kwiaty konwalii. Roślina ma zwisający pokrój, jednak ze względu na jej duże rozmiary bardzo często jest prowadzona po różnych podporach.
Uprawa i pielęgnacja stefanotisów bukietowych
Te rośliny najlepiej czują się w dobrze oświetlonym pomieszczeniu, jednak nie powinno się ich umieszczać bezpośrednio na słońcu. Zwłaszcza latem stefanotis nie powinien być narażony na działanie promieni słonecznych, ponieważ grozi to poparzeniem liści. Z kolei zbyt mała ilość światła może sprawić, że liście zaczną żółknąć i opadać, a pąki kwiatowe nie będą się prawidłowo rozwijać. Warto wiedzieć, że roślina źle znosi zmianę miejsca. Nie należy jej przenosić czy obracać, ponieważ może zgubić liście i pąki kwiatowe. Wybór stanowiska do uprawy stefanotisa trzeba zatem bardzo dobrze przemyśleć.
Roślinie powinno się zapewnić przepuszczalne i próchnicze podłoże, a w doniczce umieścić także warstwę drenażu. Ziemia musi być lekko kwaśna. Optymalna temperatura do uprawy wynosi ok. 20-24 stopnie C w okresie letnim. W tym czasie należy roślinę obficie podlewać 2-3 razy w tygodniu. To ważne zwłaszcza w porze kwitnienia. Jeśli stefanotis będzie podlewany zbyt rzadko, to jego kwiaty zaczną usychać.
Do podlewania najlepsza jest woda letnia i odwapniona, a w okresie wzrostu warto dodatkowo zraszać roślinę. Od kwietnia do września konieczne jest także dokarmianie nawozem w formie płynnej.
Inaczej wygląda pielęgnacja stefanotisów po przekwitnięciu - wówczas przycina się przerośnięte pędy. Od sierpnia należy zacząć stopniowo ograniczać podlewanie stefanotisa bukietowego, a w okresie spoczynku (zimą) podlewać go minimalnie, na tyle, by podłoże nie wyschło. Zimą powinno mu się zapewnić niższą temperaturę, mieszczącą się przedziale od 12 do 14 stopni C. Jeśli chodzi o przesadzanie, w przypadku młodych egzemplarzy należy to robić co roku, z kolei okazy starsze można przesadzać co kilka lat. Do tej czynności najlepiej przystąpić w lutym.
Stefanotis: rozmnażanie
Stefanotis bukietowy można łatwo rozmnażać przez sadzonki pędowe. Najlepiej robić to na przełomie lutego i marca. Sadzonka musi osiągnąć ok. 10 centymetrów, a także mieć 4 liście i stożek wzrostu. Dolna para liści powinna zostać usunięta, natomiast końcówkę sadzonki trzeba przyciąć dobrze naostrzonym nożem. Należy ją umieścić w ukorzeniaczu lub posypać węglem drzewnym. Tak przygotowaną roślinę sadzi się w mieszance powstałej z piasku i torfu (w proporcjach 1:1). Sadzonki przykrywa się folią lub szkłem i obficie podlewa, aby podłoże było stale wilgotne. Nie można zapominać o odpowiedniej temperaturze, która powinna wynosić ok. 21℃. Sadzonki trzeba też codziennie wietrzyć. Po ok. 4 tygodniach rośliny są gotowe.
Choroby stefanotisa bukietowego
Roślina jest podatna na chlorozę, do której możne doprowadzić podlewanie stefanotisa bukietowego wodą obfitującą w wapń. Z kolei zbyt wysoka temperatura w okresie spoczynku może sprawić, że roślina zostanie zaatakowana przez wełnowce, przędziorki lub tarczniki.
Zobacz także:
- Stworzyli zjawiskowe ogrody z palmami. "Zatęskniłem za egzotyką"
- Wszystko, co warto wiedzieć o torfie ogrodniczym: jakie ma właściwości i zastosowanie, który rodzaj jest najlepszy?
- Szarotka – dlaczego jest pod ochroną? Jak należy ją właściwie pielęgnować?