Dziecko potrzebuje bodźców, żeby się rozwijać - zgadzam się. Ale dlaczego jest to wciąż rozumiane jako misz-masz kolorów, uśmiechniętych zwierzątek, wszechobecnych bohaterów bajek? Pamiętam ze swojego dzieciństwa jedną miskę z jelonkiem i jeden kubek z królewną, resztę naczyń miałam zwykłą, taką jak moi rodzice, dzięki temu pamiętam te dwie sztuki do dziś. Nasze dzieci będąc nieustannie bombardowane bodźcami (wzrokowymi) wcale na tym nie korzystają. Domyślam się, że nie wiedzą na czym oko zawiesić. Pośród tego chaosu, myślę, że potrzeba dzieciom czegoś neutralnego, i te meble idealnie się tu sprawdzą.

Dziecko nie zawsze wybierze to co krzykliwe i kolorowe. Mojej córki ulubiona zabawka jest szara, ale materiał z jakiego jest wykonana, powoduje, że ciężko nie chcieć jej ciągle przytulać. Dzieci odbierają świat wszystkimi zmysłami. Nie zapominajmy np o dotyku.

Ostatnia uwaga... kupienie dziecku jednego solidnego łóżka zamiast sukcesywnie trzech coraz większych, wcale nie jest jedynie pomysłem dobrym dla rodziców. Jeśli dziecko wychowamy, że ma się cieszyć jedynie z nowych przedmiotów, to nie będzie zachwycone... ale dzieci cieszy prawie wszystko, i wyobrażam sobie że proces przerabiania łóżeczka dziecięcego na młodzieżowe, może być świetną zabawą i dość uroczystym dniem.

Ceny faktycznie nie na każdą kieszeń, ale czy jak leci reklama BMW w telewizji to też się obruszamy, że musimy na to patrzeć? Ja traktuję ten materiał jako naświetlenie innego podejścia do tematu urządzania pokoju dziecięcego.

Jak czytam te wszystkie komentarze to śmiać mi się chce. Jeśli kogoś nie stać na meble dla dzieci za kilkanaście tysięcy, to przeciez nikt im nie każe ich kupować!! Jeśli rodzica stać to je kupuje. I może same meble nie są kolorowe jak z kolorowanki , ale kolorowe mogą być uzupełniające dodatki. i to właśnie jest wyobraźnia... żeby urządzić pokoik estetycznie, a zarazem i kolorowo.

Co kogo obchodzi pokoik dziecinny za grube pieniadze???