Czubajka kania (Macrolepiota procera), popularnie zwana kanią lub sową, jest wysoko ceniona ze względu na swoje właściwości smakowe. Jednak podobieństwo do muchomora sromotnikowego sprawia, że przy zbiorach trzeba zachować szczególną ostrożność. Jak rozpoznać i odróżnić kanię od gatunków śmiertelnie trujących?

  • Jak wygląda kania
  • Kania – jak ją rozpoznać i odróżnić od muchomora sromotnikowego
  • Grzyb kania – jak wygląda zastosowanie w kuchni


Jest kilka cech charakterystycznych, dzięki którym możemy skutecznie odróżnić kanię od muchomora. Przed grzybobraniem warto obejrzeć na zdjęciach, jak kania wygląda , a najlepiej wziąć ze sobą do lasu atlas grzybów. Jeśli wciąż boimy się pomyłki, najlepiej skonsultujmy zbiory z grzyboznawcą lub doświadczonym grzybiarzem.

Jak wygląda kania

Kania jest pospolitym grzybem, należącym do rodziny pieczarkowatych, a jej występowanie obejmuje obrzeża lasów liściastych, jasne łąki, zręby, parki i cmentarze. Lubi gliniaste, bogate w wapń gleby. Najlepiej szukać jej wśród traw. Owocniki pojawiają się od lata aż do późnej jesieni.

Grzyb kania – jak rozpoznać ją po wyglądzie? Kapelusz czubajki kani jest duży, o średnicy od 10 do nawet 30 cm, i przypomina kształtem rozpostarty parasol. Młode okazy mają kapelusze jajowate, które dopiero z wiekiem przyjmują charakterystyczną rozpostartą postać. Powierzchnia jest początkowo brązowa, następnie biała, z wyraźnymi brązowymi łuskami. Brzeg kapelusza jest zaś jednolicie biały i postrzępiony.

Blaszki również mają biały kolor, choć z wiekiem ostrza mogą brązowieć. Są bardzo gęste, szerokie i nie dochodzą do trzonu (pozostaje minimalna przerwa między blaszkami a trzonem). Wyróżniają się miękkością i delikatną strukturą.

Aby mieć całościowy obraz tego , jak wygląda kania , należy także przyjrzeć się jej trzonowi. U kani walcowaty trzon kończy się bulwą przy podłożu, nie jest jednak osadzony w pochwie. Może mieć długość od 15 do 40 cm i grubość około 2 cm. W jego górnej części znajduje się biały ruchomy pierścień. Pod pierścieniem trzon jest biały, pokryty poprzecznymi brązowymi łuskami (drobniejszymi i gęstszymi niż na kapeluszu), a nad nim bardziej gładki.

Kania – jak ją rozpoznać i odróżnić od muchomora sromotnikowego

Wiesz już, jak wygląda kania jadalna . Warto jednak podkreślić te cechy, które odróżniają ją od muchomora zielonawego (sromotnikowego). Na co zwrócić uwagę w szczególności?

- Kolor i struktura kapelusza – u czubajki kani jest biały, z charakterystycznymi brązowymi łuskami, które często odstają, tworząc chropowatą strukturę. Natomiast u muchomora sromotnikowego wierzch kapelusza jest gładki, o białozielonym odcieniu, z promieniście rozchodzącymi się włóknami wrośniętymi w skórkę.

- Pierścień – u obu grzybów jest biały, lecz u kani odchodzi od trzonu i daje się przesuwać, natomiast u muchomora sromotnikowego zwiesza się z trzonu charakterystyczną strzępiastą falbanką i nie daje się łatwo ruszyć.

- Pochwa – u kani nie występuje wcale (jest tylko bulwiaste zgrubienie trzonu), a u muchomora sromotnikowego tak – trzon jest umiejscowiony nie bezpośrednio w ziemi, lecz w białej pochwie.

Grzyb kania – jak wygląda zastosowanie w kuchni

Czubajka kania jest jednym z najsmaczniejszych grzybów występujących w Polsce. Ma przyjemny wyrazisty smak i delikatny słodkawy zapach. Spożywa się przede wszystkim kapelusze – trzony raczej nie są smaczne. Jest kilka sposobów na obróbkę tego grzyba. Sprawdźmy, jak możemy go przyrządzić:

Jajecznica z kaniami

Kroimy cebulę i kapelusze w drobną kostkę, smażymy na oleju, aż zmiękną. Następnie dodajemy jajka w wybranej ilości, przyprawiamy solą i pieprzem do smaku.

Kanie panierowane

Kapelusze obsypujemy solą i pieprzem, a następnie obtaczamy kolejno w mące, jajku i bułce tartej. Smażymy na mocno rozgrzanym oleju na złoty kolor.

Kanie w cieście

Kapelusze oprószamy solą. Przygotowujemy ciasto podobne do naleśnikowego – 2 jajka miksujemy ze szklanką mleka lub piwa, połową łyżeczki proszku do pieczenia i mąką – w takiej ilości, by powstała masa o konsystencji gęstej śmietany. Zanurzamy kapelusze i od razu kładziemy na rozgrzany olej. Smażymy do zarumienienia.

Wiemy już, z którym gatunkiem trującym może być mylony grzyb kania, jak wyglada , a także w jaki sposób można go podawać, by wydobyć właściwości smakowe. Teraz pora spakować atlas grzybów, nożyk oraz koszyk i wybrać się na grzybobranie. Pamiętajmy, by szukać kani wśród traw, na łąkach i brzegach lasów!

Zobacz film: Grzyby w kuchni, źródło: Dzień Dobry TVN



Co sądzisz o tym artykule?
81
9
Wybrane dla Ciebie
Komentarze
0