Odczuwanie strachu i lęku należy do pierwotnych i naturalnych reakcji organizmu na sytuację, która jest zagrożeniem. Atak paniki bez konkretnej przyczyny jest patologią wymagającą leczenia za pomocą psychoterapii. Pojawia się nagle i nie można go przewidzieć. Na szczęście znane są proste sposoby radzenia sobie z panicznym lękiem.

Lęk to nieprzyjemny stan emocjonalny objawiający się jako niepokój, napięcie, którym towarzyszą różnego rodzaju dolegliwości somatyczne. Nie jest wywoływany konkretną sytuacją, a jedynie jej przewidywaniem. Nagłe i gwałtowne odczuwanie go i poczucie przerażenia to napady paniki . Przyczyny tkwią w psychice i stanie emocjonalnym. Leczenie wymaga konsultacji psychiatrycznej.


Zobacz film:Dania na ukojenie nerwów

Zobacz film:Dania na ukojenie nerwów. Źródło: Dzień Dobry TVN

Co to jest panika?

W psychologii określenie panika to nagłe uczucie lęku i przerażenia o bardzo wysokim natężeniu. Osoba, która jej doświadcza, odczuwa szereg objawów psychicznych, emocjonalnych i somatycznych. Bardzo często nie jest w stanie wyjaśnić, co się z nią dzieje. Ma wrażenie, że odłącza się od własnego ciała, traci zmysły lub umiera. Paniczny strach i lęk pojawiają się nieoczekiwanie, bardzo szybko narastają i nie mają związku z rzeczywistym zagrożeniem. Napad trwa zwykle kilka minut. Niekiedy jednak utrzymuje się nawet przez ponad godzinę.

Ataki paniki występują u około 9 % całej populacji. U kobiet pojawiają się dwukrotnie częściej niż u mężczyzn. Pierwszy epizod ma zwykle miejsce w młodości, przed ukończeniem 30. roku życia.

Atak paniki – objawy

Na lęk paniczny składa się szereg dolegliwości psychicznych, emocjonalnych i somatycznych. Napad paniki osiąga swoje maksymalne nasilenie w ciągu 2 do 10 minut od pojawienia się pierwszych sygnałów i nigdy nie trwa dłużej niż 2 godziny. Obraz kliniczny różni się u poszczególnych pacjentów, jednak charakterystyczne objawy ataku paniki to zwykle:

· wzrost ciśnienia tętniczego krwi,

· kołatanie serca,

· przyspieszone tętno,

· ból w klatce piersiowej,

· uczucie duszności i problemy z wzięciem głębszego wdechu,

· przyspieszony oddech,

· suchość w jamie ustnej,

· uczucie dławienia się,

· wzmożone pocenie,

· poczucie nierealności wydarzenia (derealizacja) i poczucie braku połączenia z własnym ciałem (depersonalizacja).

Pojawianie się kolejnych objawów powoduje pogłębienie się lęku. Osoba, która przechodzi napad paniki, często odczuwa silny strach przed śmiercią lub utratą zmysłów.

Przyczyny ataków paniki

Organizm osób, które zmagają się z panicznym lękiem, przez cały czas, niezależnie od woli, znajduje się w stanie gotowości do walki lub ucieczki. Pod wpływem określonych bodźców wzrasta poczucie zagrożenia, co powoduje wystąpienie charakterystycznych objawów. Przyczyną ataków paniki są przede wszystkim czynniki emocjonalne, społeczne i środowiskowe. Należą do nich: silny, przewlekły stres, traumatyczne przeżycie, gwałtowne zmiany w życiu (śmierć bliskiej osoby, rozwód, ślub, zmiana pracy, ciąża), przyjmowanie lub odstawienie środków psychoaktywnych.

Ataki lęku panicznego występują samodzielnie lub są jednym z objawów niektórych schorzeń:

· depresji i zaburzeń afektywnych,

· zaburzeń lękowych i fobii ( ataki paniki w nerwicy lękowej zdarzają się najczęściej),

· zespołu lęku panicznego (napadowego),

· chorobach otępiennych,

· zaburzeniach psychotycznych (psychozach),

· nadczynności tarczycy,

· padaczce,

· ostrej chorobie niedokrwiennej serca.

Atak paniki w nocy – co robić?

Nocne ataki paniki pojawiają się u około 10 procent osób, które doświadczają ich także w ciągu dnia, jednak ich przebieg jest dużo cięższy i bardziej przerażający. Pojawiają się nagle, potrafią gwałtownie wyrwać ze snu. Objawiają się wzrostem tętna, wzmożonym poceniem, uczuciem duszności i znaczną utratą poczucia bezpieczeństwa.

W trakcie ataku paniki należy poinformować bliską osobę o tym, co właśnie przeżywamy. Należy wziąć kilka głębokich wdechów (najlepiej do papierowej torebki, co zapobiegnie hiperwentylacji). Można przyjąć także tabletkę uspokajającą. Po ustąpieniu panicznego lęku zaleca się wstanie z łóżka, podjęcie niewielkiej aktywności, np. wykonanie lekkich ćwiczeń lub poukładanie czegoś.

Atak paniki – jak sobie radzić?

Pojawienie się nawracających napadów paniki wymaga wizyty u lekarza i psychologa. Po ustaleniu przyczyny lekarz może przepisać farmakologiczne środki uspokajające lub antydepresyjne (np. z grupy benzodiazepin). Jednak nie należy ich przyjmować zbyt często, aby nie doszło do uzależnienia. Leki bez recepty na atak paniki mogą nie być wystarczająco silne i nie należy ich przyjmować bez konsultacji lekarskiej. Psychoterapia ma na celu znalezienie przyczyny zaburzeń, naukę umiejętności radzenia sobie z nimi i kontrolowane konfrontowanie chorego z czynnikiem wywołującym strach w celu odwrażliwienia.

Aby uspokoić się i skrócić atak paniki należy :

· poinformować kogoś o uczuciu lęku,

· oddychać świadomie, powoli i głęboko,

· przyjąć lek uspokajający,

· wykorzystać znane techniki relaksacyjne,

· rozluźnić mięśnie.

W zapobieganiu lęku duże znaczenie ma aktywność fizyczna (joga, pływanie, ćwiczenia rozluźniające i oddechowe) i spędzanie czasu na łonie natury.



Co sądzisz o tym artykule?
56
6
Wybrane dla Ciebie
Komentarze
0